Op dezelfde dag, 13 oktober 2026, diende het Centrum voor Biologische Diversiteit twee petities in: één bij de Mexicaanse autoriteiten, één bij de autoriteiten van New Jersey. In Mexico gaat het om de zeldzame Cora-modderschildpad (Kinosternon cora), bekend van slechts enkele exemplaren, en om alle soorten van het geslacht Kinosternon. In de Amerikaanse staat gaat het om diamantrugschildpadden (Malaclemys terrapin), die verdrinken in fuiken voor blauwe krabben.
Modderschildpadden leven in beperkte wateren in het westen van Mexico. Hun aantal neemt af door verlies van leefgebied en illegale vangst. De petitie eist dat Cora op de lijst van bedreigde soorten wordt geplaatst en dat de beschermingsmaatregelen tot het hele geslacht worden uitgebreid. Zonder zulke stappen kunnen zeldzame populaties ongemerkt voor het brede publiek verdwijnen.
In New Jersey is het probleem anders, maar niet minder nijpend. Diamantrugschildpadden raken in krabbenfuiken verzeild en verdrinken omdat ze er niet uit kunnen komen. Volgens de petitie blijft bijna 95 % van de getijdenwateren met bekende leefgebieden van de schildpadden verstoken van verplichte voorzieningen die bijvangst verminderen. De bestaande regels bestrijken slechts smalle kanalen en kunstmatige lagunes.
Eenvoudige plastic begrenzers bij de ingang van de fuik laten krabben door, maar houden schildpadden tegen. Zulke voorzieningen hebben hun doeltreffendheid al in andere staten bewezen: de sterfte onder diamantrugschildpadden daalt tot 94 %. Bovendien stelt de petitie seizoensverboden op de vangst in kwetsbare zones voor, een programma voor het opruimen van achtergelaten spookfuiken en verscherpt toezicht.
Beide verzoeken tonen hetzelfde patroon: bedreigingen voor schildpadden ontstaan vaak door alledaagse economische activiteiten, niet door dramatische rampen. De oplossingen bestaan en zijn goedkoop, maar vereisen veranderingen in regels en in de gewoonten van vissers. Wanneer bescherming afhangt van de breedte van een beekje of van een bestuurlijke grens, blijven de dieren sterven.
Eenvoudige voorzieningen op krabbenfuiken en een duidelijke beschermingsstatus voor de Mexicaanse soorten zijn geen abstracte maatregelen, maar concrete stappen die populaties kunnen behouden zolang het nog niet te laat is.
