Geçtiğimiz günlerde bir mitingde Donald Trump, kendisine nasıl «GOAT» (Greatest of All Time — tüm zamanların en büyüğü) dendiğini anlattı. Peki ya Washington ve Lincoln diye sorduğunda, insanlar sözde şöyle yanıt vermiş: «Siz daha iyisiniz, efendim.»
Bazıları için sabah kahveyle başlar.
Bazıları için egzersizle.
Bazıları içinse nefes çalışmaları, dünyaya şükran ve kahvaltıdan önce haberleri açmamaya çalışmakla başlar.
Ama bir de daha ileri bir seviye var.
Aynanın karşısına geçin. Omuzlarınızı dikleştirin. Görünmez kravatınızı düzeltin. Bakışlar kararlı, hafifçe kısılmış.
Aynaya yaklaşın.
Doğrudan gözlerinizin içine bakın.
Ve başlıyorsunuz:
«Herkes en iyilerin en iyisi olduğumu söylüyor.»
Bir duraklama.
Sonra kontrol sorusunu soruyorsunuz:
«Peki ya Washington ve Lincoln?»
İşte burada en önemlisi, havayı kaybetmemek.
İç sesiniz kararlılıkla yanıt vermeli:
«Siz daha iyisiniz, efendim.»
Hepsi bu.
Meditasyon bitti.
Öz saygı yükseltildi.
Tarihi figürler usulca kenara itilmiş.
Kahvaltıya gidilebilir.
Bu pratik özellikle pazartesi günleri, önemli bir toplantı öncesinde ve aynanın nedense büyüklüğü ilk seferde göstermeyi reddettiği günlerde çok iyi işler.
İçinizde tam bir mutabakat oluşana kadar tekrarlamanız tavsiye edilir.
İşe yaramadıysa — şunu da ekleyin:
«Zaten birçok kişi böyle söylüyor.»
Evrensel formül.
Neredeyse her şeye işler.
Ayna karşısında sabah meditasyonu.
Bilmem, bu doğru mu değil mi, ama size söyleyeyim: doğru olmalı. Çünkü Başkan Trump'ın ilk iki yılda yaptığından daha fazlasını yapan bir başkan olmadı.
Gözlerinizi kapatın. Üç kez tekrarlayın:
«Onlar benim daha iyi olduğumu düşünüyor.
Onlar benim daha iyi olduğumu düşünüyor.
En iyisi benim».
Gözlerinizi açın. Kalabalığın çığlık atmasına yol açan o gülümsemeyle kendinize gülümseyin.
Meditasyon bitti.
Dünyayı kurtarmaya gidilebilir. Ya da hiç olmazsa Washington ile Lincoln'ün durumunun nasıl olduğuna bakmaya.
Buyurun, kullanın.
Teşekkür etmeyin.
