Voor het eerst sinds 1999 staan de Knicks weer in de finale en voor het eerst sindsdien hebben ze de leiding in de reeks. Ze hebben het thuisvoordeel in Texas afgepakt en reizen met een uitstekend gevoel af naar Madison Square Garden. Brunson leidt het team naar hun eerste titel in een halve eeuw — voor hem is dit nu al een legendarische play-offserie.
Spurs onder leiding van de jonge Wembanyama toonden karakter, maar missen vooralsnog de ervaring op de beslissende momenten. De hele serie ligt nog voor hen — bij de wedstrijden in New York zal het er verhit aan toe gaan.
In 1999 streden de New York Knicks en de San Antonio Spurs ook al om de NBA-titel. Destijds maakten de Texanen, aangevoerd door de pragmatische Tim Duncan, hardhandig een einde aan het sprookje uit New York. Nu, 27 jaar later, herhaalt de geschiedenis zich, maar de rollen lijken gaandeweg te zijn omgedraaid.
De Knicks hebben al meer dan een halve eeuw — sinds het verre 1973 — geen kampioensring meer gezien. Ze zijn deze finale echter zo voortvarend begonnen alsof ze die decennia in één week willen goedmaken. De eerste twee wedstrijden in Texas, waar de Spurs traditioneel een onneembare vesting vormen, liepen voor de gastheer uit op een koude douche. New York trok in beide uitwedstrijden aan het langste eind.
Eerst was er de overtuigende overwinning in de eerste wedstrijd (105:95) dankzij een krachtige eindsprint in de slotminuten. Daarna volgde een thriller in het tweede duel, dat diep in de nacht van 6 juni (Europese tijd) eindigde. De nipte 105:104 op het scorebord van het Frost Bank Center betekende een cruciale 2-0 voorsprong in de serie voor de Knicks.
Jalen Brunson is de belangrijkste architect van dit succes gebleken. Zijn koelbloedigheid op beslissende momenten verlamt de verdediging van de tegenstander nagenoeg volledig. Brunson scoort niet alleen punten, maar controleert ook het tempo van de wedstrijd, waardoor hij San Antonio hun belangrijkste wapen ontneemt: de snelle tegenaanval.
Hoe zal Victor Wembanyama hierop reageren? De Franse reus beleeft een uitstekend seizoen, maar in de finale schieten zijn unieke fysieke kwaliteiten en talent vooralsnog tekort om de teamdiscipline van New York te doorbreken. Zodra Wembanyama naar de kant gaat om te rusten, begint het aanvalsspel van de Spurs te haperen. De technische staf van Texas moet dringend op zoek naar spelers die bereid zijn de last van het leiderschap met hem te delen.
Nu verplaatst de finale zich naar de legendarische Madison Square Garden. New York houdt de adem in. Zullen de Spurs hun tactiek kunnen aanpassen onder de druk van het publiek, of wordt deze finale de grote show van Brunson? Het antwoord krijgen we de komende dagen, maar het mentale voordeel ligt momenteel volledig bij de ploeg uit het oosten.
