De nachtelijke hemel boven het kleine Corsicaanse dorp Monte Maggiore werd plotseling verlicht door een vreemd rood licht. Gigantische vertakte structuren, die op kwallen of spookachtige tentakels leken, hingen boven de huizen. Ze flitsten en verdwenen zo snel dat het oog ze nauwelijks kon vastleggen. De Franse fotograaf Florian Riu, die van tevoren een opnamepunt had gekozen, wist deze beelden te vangen. Al snel gingen de foto's rond op het internet en lieten ze duizenden mensen versteld staan voor hun schermen.
Het waren rode sprites — zeldzame elektrische ontladingen die hoog boven onweerswolken ontstaan. Ze verschijnen op een hoogte van 40 tot 90 kilometer, in de mesosfeer, waar de atmosfeer al heel ijl is. Anders dan gewone bliksem slaan sprites niet naar beneden, naar de aarde, maar naar boven. Ze worden veroorzaakt door bijzonder krachtige positieve ontladingen binnen het onweer. Het elektrische veld prikkelt stikstofmoleculen, en die flitsen op met een kenmerkend rood licht. Het verschijnsel duurt slechts enkele milliseconden. Het menselijk oog is bijna niet in staat het zonder speciale techniek vast te houden.
Riu fotografeerde de sprites vanaf Corsica, hoewel het onweer ver weg woedde — bij de kust van Napels of in de omgeving van Barcelona, op honderden kilometers afstand. Het dorp in beeld wekt een misleidend gevoel van nabijheid: de rode structuren lijken recht boven de daken te hangen, terwijl ze in werkelijkheid enorm zijn. Eén sprite kan tot honderd kilometer in doorsnee beslaan, en zijn draadvormige vertakkingen strekken zich tientallen kilometers uit. Juist dat spel met schaal maakt de foto's zo betoverend.
Soortgelijke beelden werden in dezelfde dagen ook gemaakt door een andere waarnemer — Christophe Suarez. Hij filmde sprites boven de Middellandse Zee en vertraagde de opname vier keer. Op de video is goed te zien hoe de rode flitsen de nachtelijke hemel even in een fantastisch landschap veranderen. Zulke opnamen lukken zelden: je moet op de juiste plek zijn, op het juiste moment, met een voorbereide camera en een heldere horizon.
Sprites zijn betrekkelijk recent ontdekt. De eerste betrouwbare waarnemingen dateren uit 1989, hoewel piloten al eerder vertelden over vreemde flitsen boven onweersbuien. Tegenwoordig worden ze gerekend tot de klasse van kortstondige lichtverschijnselen in de bovenste atmosfeer. Ze vormen geen gevaar voor mensen op aarde, maar blijven een van de meest raadselachtige uitingen van atmosferische elektriciteit. Wetenschappers blijven onderzoeken hoe de lading precies op zulke hoogten wordt overgedragen en waarom de flitsen soms zo helder zijn dat ze zelfs met het blote oog te zien zijn.
De beelden van Riu en Suarez tonen ons een hemel die we gewoonlijk niet opmerken. Daar, boven de vertrouwde wolken, speelt zich een eigen stil elektrisch leven af. Rode kwallen verschijnen en verdwijnen in een fractie van een seconde en laten alleen vragen en zeldzame foto's achter. En telkens wanneer iemand ze weet te vangen, lijkt het of de sluier even wordt opgelicht en een nog verborgen laag van onze planeet aan het oog wordt onthuld.
