Avustralya'da evler giderek yerli hayvanlar için bir sığınak haline geliyor. Yeni bir araştırma, son on yılda Victoria sakinlerinin, vahşi hayvanların ve kuşların binalara, binaların üzerine veya altına yerleştiği yaklaşık 2400 vaka bildirdiğini gösterdi.
Bilim insanları bu verileri analiz etti ve yuvalama, yiyecek arama veya dinlenme için evleri kullanan 36 yerli hayvan türü tespit etti. Bunlar arasında perdelerin arkasına saklanan mikro yarasalar ve balkonlarda yuva yapan Pasifik siyah ördekleri de var.
Hayvanlar binaların neredeyse her yerini kullanıyor. Duvarlardaki ve çatılardaki boşlukları türlerin 40 %'si, garajları ve diğer yapıları 19 %'si, saçakları ve balkonları 16 %'si seçiyor. Ayrıca 10 %'i odaların içinde, 9 %'i evin altında ve 6 %'i ısıtma ve soğutma sistemlerinde barınıyor.
Bu tür yerler genellikle kaybolan doğal barınakların yerini alıyor. Yüzlerce Avustralya türünün bağımlı olduğu ağaç kovuklarının oluşması yüzyıllar alıyor ve şehirlerde giderek azalıyor. Binalar bu boşluğu kısmen dolduruyor, ancak bu tür sığınakların güvenilirliği düşük: onarım veya yenileme hayvanları bir anda evsiz bırakabilir.
Avustralya beş yıl içinde 1,2 milyon yeni ev inşa etmeyi planlıyor. Aynı zamanda enerji verimliliği gereksinimleri sıkılaşıyor - ısı kaybını azaltmak için evler hava geçirmez hale getiriliyor. Ancak enerji verimliliği doğaya yer olmadığı anlamına gelmiyor. İskoçya ve Almanya'da yeni binaların duvarlarına özel "kırlangıç tuğlaları", yarasa ve kirpi evleri entegre ediliyor. Bu tür çözümler, insan konforu ile hayvan ihtiyaçlarını birleştirmenin oldukça mümkün olduğunu gösteriyor.
Avustralya'da henüz zorunlu standartlar yok, ancak geliştiricilerin her yeni eve bir yuva kutusu yerleştirdiği girişimler ortaya çıkıyor. Biyoçeşitliliği dikkate alan kentsel planlama Canberra ve Adelaide'de zaten uygulanıyor: çimler yerine çiçekli çayırlar ekilerek böcekler ve kuşlar için besin kaynağı oluşturuluyor.
Tüm hayvanların komşuluk için güvenli olmadığını ve bu gibi durumlarda uzman yardımı gerektiğini unutmamak önemlidir. Ancak alternatif sunmadan yaban hayatını dışlamak, yok oluş krizini derinleştirmek anlamına gelir. Evler tasarlanırken, yerel türlerin kentleşmiş dünyada hayatta kalmasına yardımcı olacak unsurları önceden planlamak gerekir.
