❓ SORU:
Lee, zihinde bir sürü düşünce dönüp dururken bu "zihinsel geviş getirmenin" bolluğa ve "Ben Varım" haline ne kadar engel olduğunu söyler misin? Düşüncelerin hiç olmadığı, sadece bir araç kamerası gibi gerçekliği analiz etmeden algıladığın bir halin en iyisi olduğunu duymuştum. Sürekli hayaller kurmanın, hatta bunlar olumlu olsa bile enerjiyi dağıttığı doğru mu? Gerçekten de böyle mi?
❗️ LEE’NİN CEVABI:
Enerjiyi kelimenin tam anlamıyla güçlendirmek, onu (dikkati) tek bir olay üzerinde odaklamaktır.
Enerjiyi tam anlamıyla dağıtmak ise dikkati birçok farklı olaya bölmek anlamına gelir.
Bir çözüm bulma çabası olarak düşünmek, enerjiyi şu döngü içinde tüketerek dağıtmaktır: "bir sorun var, sorunun detayları, neden olmadığına dair ayrıntılar, başkalarının nasıl yaptığı, daha önce nasıl çözmeye çalıştığım, her türlü çıkmaz sokağın analizi...".
Çözüme odaklanan bir düşünme biçimi ise şudur: "Mesele çoktan çözüldüğünde, tam da şu an burada kendimi nasıl hissediyorum?" Tüm dikkat odağı TAM BURADADIR (tüm enerjinin burada mevcudiyetidir).
İlk durumda kişi ne duygularının ne de ne düşündüğünün farkındadır; çünkü burada değil, oradadır yani sorunların derinliğinde dağılıp gitmiştir. Vücut da bu esnada "sorun kimyasını" alır; savaşır ve acı çeker.
İkinci durumda ise kişi seçimlerinin, duygularının, odak noktasının ve bedeninin farkındadır; bedenine ne aktaracağını kendisi seçer (örneğin fikirlerin özgürce uçuşması veya bir gevşeme hali).
Bu iki durum arasındaki farkı hissetmeye çalışın. Bu, soyut bir kavram ya da "düşüncesizlik" adı verilen başka bir sorunu çözme çabası değildir; aksine düşünce türlerini tanımak ve zihne tam da başa çıkabileceği türden görevler vermektir.
O zaman düşüncelerle savaşan değil, onları yöneten kişi olursunuz. İşte o zaman onlar efendiniz değil, hizmetkârınız olurlar. Ve eğer bir süreçte düşüncelere ihtiyacınız yoksa, onları basitçe devre dışı bırakırsınız. Hiç çaba sarf etmeden. Ne de olsa patron sizsiniz ve zihin, evdeki asıl sahibin kim olduğunu bilir.
