Badanie przeprowadzone przez zespół Uniwersytetu w Kioto i opublikowane 16 października 2026 roku w czasopiśmie iScience wykazało, że właściciele kotów, którzy spędzają więcej czasu w bezpośredniej bliskości ze swoimi pupilami, częściej zgłaszają pozytywny nastrój. Naukowcy pod kierownictwem Saho Takagi zbadali codzienne interakcje 19 właścicieli i 29 ich kotów w ciągu miesiąca, wykorzystując nadajniki Bluetooth na obrożach zwierząt do pomiaru fizycznej bliskości, analizy moczu do oceny poziomu hormonów oraz kwestionariusze do oceny nastroju właścicieli.
Wyniki ujawniły hormonalny związek między kotami a ludźmi: stężenie oksytocyny w moczu kotów dodatnio korelowało z poziomem tego hormonu u właścicieli, a wyższe wskaźniki oksytocyny u zwierząt wiązały się z niższym poziomem kortyzolu i mniejszą liczbą negatywnych emocji u właścicieli. Jednocześnie poziom oksytocyny kotów okazał się silniej związany z negatywnymi stanami właścicieli niż własna oksytocyna ludzi.
Pozytywny nastrój właścicieli nie zależał od tego, ile lat mieszkają z kotem, lecz korelował bezpośrednio z łącznym czasem fizycznej bliskości. Badacze zauważyli, że właśnie codzienne interakcje — gdy kot wdrapuje się na kolana, właściciel go głaszcze, a zwierzę mruczy — odzwierciedlają ten hormonalny związek poprzez oksytocynę, która uczestniczy w kształtowaniu więzi społecznych.
Metodyka obejmowała obserwację zachowania kotów wobec właścicieli i nieznajomych osób, a także analizę hormonalną, co pozwoliło oddzielić efekt jakości relacji od samego faktu posiadania zwierzęcia. Wcześniejsze badania dawały sprzeczne wyniki właśnie dlatego, że nie uwzględniały, jak blisko ludzie i koty wchodzą ze sobą w interakcje w codziennym życiu.
Autorzy podkreślają, że praca pokazuje jedynie asociacje, a nie związki przyczynowo-skutkowe, i planują w przyszłości głębiej zbadać wzajemny wpływ kotów i ludzi poprzez codzienne interakcje. Dla właścicieli oznacza to, że korzyść z kota zależy nie od samego faktu jego obecności w domu, lecz od tego, ile czasu spędzają obok niego.
