In Singapore en Indonesië hebben toezichthouders tegelijkertijd de druk opgevoerd op de cryptomarkt en op degenen die deze promoten. Op 26 juni 2026 plaatste de Monetary Authority of Singapore het gedecentraliseerde platform Hyperliquid op de waarschuwingslijst voor beleggers. Vier dagen eerder introduceerde Indonesië al een licentieplicht voor financiële influencers. Deze twee gebeurtenissen, die slechts enkele dagen na elkaar plaatsvonden, schetsen een helder beeld: Azië is niet van plan om crypto en haar promotors in de grijze zone te laten verblijven.
Hyperliquid profileert zichzelf als een 'permissionless' infrastructuur — een open protocol zonder centrale beheerder. De MAS wees er echter op dat het platform geen licentie heeft en dat beleggers het daardoor ten onrechte als gereguleerd zouden kunnen beschouwen. Hyperliquid reageerde dat het nooit aanspraak heeft gemaakt op een licentie en niet optreedt als tussenpersoon. Formeel gezien is dit geen verbod, maar een waarschuwing. In de praktijk raakt dit echter de gebruikersinterfaces en marketing, wat platforms dwingt om de regio te verlaten of hun communicatiestrategie te wijzigen.
In Indonesië heeft de OJK de verordening POJK No. 6/2026 uitgevaardigd. Voortaan moet iedereen die financiële producten aanbeveelt, inclusief crypto-activa, over een certificaat of licentie beschikken, betaalde samenwerkingen openbaar maken en geen activa promoten via niet-geautoriseerde kanalen. Bedrijven die influencers inhuren, zijn voortaan eveneens aansprakelijk. De markt waar 'finfluencers' voorheen verdienden aan hype en affiliate-links, krijgt nu te maken met duidelijke spelregels en boetes voor manipulatie.
Achter deze stappen schuilt een eenvoudige logica: particuliere beleggers in Azië stappen massaal in crypto, terwijl toezichthouders de risico's op verliezen en fraude zien groeien. Singapore beschermt hiermee zijn reputatie als financieel knooppunt, terwijl Indonesië — de grootste economie van de regio — probeert de volatiliteit te beperken en de spaartegoeden van burgers te beschermen. De belangen van de staat en de banken vallen hier samen: het controleren van kapitaalstromen en het minimaliseren van de maatschappelijke kosten van mislukte investeringen.
Voor de gewone burger betekent dit dat de toegang tot gedecentraliseerde instrumenten lastiger wordt en dat blind vertrouwen in adviezen op sociale media riskanter is geworden. Waar men voorheen simpelweg een app kon openen om te handelen, moet men nu controleren of deze niet op een zwarte lijst staat. Waar een influencer voorheen een munt aanbeval, is het nu zaak om te vragen naar een licentie en te achterhalen wie er voor de aanbeveling betaalt.
Dergelijke maatregelen zullen crypto niet stoppen, maar dwingen de sector wel tot aanpassing. Platforms zullen infrastructuur en gebruikersinterfaces strikter van elkaar scheiden, terwijl influencers ofwel certificaten moeten behalen of hun publiek zullen verliezen. Uiteindelijk trekt degene aan het langste eind die toezichtsignalen tijdig ziet aankomen en de vrijheid van een protocol niet verwart met een gebrek aan verantwoordelijkheid.
