MLS normal sezonunun son gününde Lionel Messi, lig tarihinde üst üste iki sezon «Altın Krampon» kazanan ilk oyuncu oldu. Arjantinli, «Inter Miami» formasıyla 31 maçta 26 gol atarak «Dallas»tan Petar Musa'yı (22) ve «Nashville»den Sam Surridge'i (21) geride bıraktı. Bu sadece bir başka kupa değil — yaşın sınırlama olmaktan çıkıp avantaja dönüştüğü ender bir durum.
Önceki sezon Messi'ye 29 gol kazandırmıştı. Şimdi ise lig tarihinde Jose Martinez'den sonra üst üste iki kampanyada en az 25 gol atan ikinci oyuncu olarak tarihe geçti. Üstelik 2026 yılında 26 golün 25 tanesi penaltısız geldi. 39 yaşında bu tür rakamlar, golcülerin çoğunun on yaş daha genç olduğu bir ligde neredeyse doğa dışı görünüyor.
«Inter Miami» Doğu Konferansı'nı ikinci sırada bitirdi ve 19 Kasım'da başlayacak play-off'larda ev sahibi avantajını garantiledi. Messi 17 asist ekleyerek toplam gol katkısını 43e çıkardı — bu, ligin en iyi rakamı. Takım liderliği «Nashville»e kaptırdı ama MLS Kupası favorisi statüsünü korudu.
Perde arkasında sadece bireysel yetenek yok. Messi'nin sözleşmesi 2028 yılına kadar uzatıldı ve bu yıl Arjantin milli takımından ayrılması kulüp çalışmaları için güç serbest bıraktı. Taktiklerin sıklıkla hız ve fizik üzerine kurulduğu MLS'te Arjantinli, pozisyon sezgisi ve pas isabetiyle tempoyu dikte etmeye devam ediyor. Bu, deneyimli bir satranç oyuncusunun genç rakiplerini hamle hızıyla değil, birkaç hamle ilerisini görerek yenmesini hatırlatıyor.
Lig için bu aynı zamanda hem bir armağan hem de bir meydan okuma. Messi'nin varlığı ilgi ve yatırım çekmeye devam ederken yıldızlarla geri kalanlar arasındaki uçurumu da vurguluyor. MLS tarihinde altı oyuncu «Altın Krampon»u birden fazla kez kazandı, ancak bunu üst üste yapan tek kişi o oldu. Diğerleri başarıya aralıklarla ulaştı — buradaki fark ilkeseldir.
Play-off'lar «Miami»nin geçen yılki başarısını tekrarlayıp tekrarlayamayacağını gösterecek. Ama şimdiden açık: Messi Amerikan futboluna sadece uyum sağlamadı — zirvede ne kadar uzun süre kalınabileceğine dair kuralları yeniden yazdı. En üst düzey oyuncuların kariyerinin sıklıkla 32–34 yaşında sona erdiği bir dünyada onun örneği, yaş ve olanaklara dair alışılmış anlayışları yeniden gözden geçirmeye zorluyor.
