Montreal'de İtalyanlar sonunda kısır döngüyü kırdı. Karma takım zamana karşı yarışında aldıkları gümüş ve iki bronzun ardından, 2019 yılında ortaya çıkan bu disiplinin tarihinde ilk kez podyumun en üst basamağına çıktılar. Derece 51:32,28 — Fransa'nın sekiz saniye, İsviçre'nin on dokuz saniye önünde. Bu, tesadüf gibi görünmeyen, uzun ve titiz bir çalışmanın ürünü olan bir zafer.
İtalya kadrosu "formda olan kim" ilkesine göre değil, "her şeyi görmüş olan kim" ilkesine göre kuruldu. Bireysel yarışta Remco Evenepoel'e yenilen Filippo Ganna, o ana kadar dünya şampiyonalarında hiç altın kazanmamış 34 yaşındaki Elisa Longo Borghini ve yakın zamana kadar optisyen olarak çalışan Monica Trinca Colonel. Toplam deneyimleri genç rakiplerinin ham hızından daha ağır basan üç erkek ve üç kadından oluşuyordu.
İsviçreliler baş favori sayılıyordu, ancak Stefan Küng daha en başta lastiğini patlattı — ve takım en güçlü zamana karşı yarışçılarından birinden yoksun kaldı. İki kez şampiyon olan Avustralya dördüncü sırada bitirdi. Fransa, önceki yıllarda olduğu gibi yine gümüşü aldı, ama yine birkaç saniye yetmedi. İtalya ise mesafenin ortasından itibaren öne geçti ve üstünlüğünü bırakmadı.
Karma bayrak yarışı, iki yarışın basit toplamı değildir. Bu, erkeklerin tempoyu belirlediği, kadınların bu tempoyu koruduğu, takımın herhangi bir yarısındaki zayıf halkanın her şeye mal olabileceği bir yarıştır. Burada taktik ve psikoloji saf güçten daha önemlidir: 20,3 kilometrelik erkek ve aynı uzunluktaki kadın bölümü için gücü doğru hesaplamak, ilk kilometrelerde tükenmemek ve son tırmanışta kopmamak gerekir.
Her müzisyenin kendi partisyonunu ezbere bildiği, ama şefin tek bir kişi değil tüm takım olduğu bir orkestra düşünün. Tek bir yanlış nota — ve tüm senfoni çöker. İtalya tek bir yanlış nota bile çalmadı, üstelik starttan önce Ganna'nın Ineos'taki takım arkadaşından aceleyle kask araması gerekmişti.
Bu zafer, giderek daha çok gençliğe ve verilere güvenilen bisiklet sporunda olgunluğun ve birlikte çalışma becerisinin hâlâ değer gördüğünü gösteriyor. İtalyan bisiklet sporu için bu sadece gökkuşağı mayosu değil — takım disiplinleri üzerindeki sistemli çalışmanın nihayet meyve vermeye başladığının bir işareti.
