"Milyoner" kelimesini duyduğumuzda genellikle aklımıza başarılı bir iş insanı, bir teknoloji girişimcisi veya dev bir imparatorluğun varisi gelir. Ancak Ronald Read'in hikayesi tüm bu kalıplaşmış yargıları yerle bir ediyor. Ronald ne bir finansçıydı ne start-up'lar kurdu ne de yüksek maaşlar aldı. Ömrü boyunca Vermont eyaletinin Brattleboro adlı küçük bir kasabasında akaryakıt istasyonu görevlisi ve mağaza temizlikçisi olarak çalıştı. Üstelik yıllık kazancı hiçbir zaman 45.000 doları aşmamıştı.
Yine de Ronald 2014 yılında 92 yaşında vefat ettiğinde, servetinin 8 milyon doların üzerinde olduğu görüldü. Peki, sıradan bir işçi böyle bir servet biriktirmeyi nasıl başarmıştı?
Sır №1: Olağanüstü Tasarruf
Ronald Read mütevazılığın ete kemiğe bürünmüş haliydi. Statü sembolü eşyalarla hiç ilgilenmediği için zenginliğini asla sergilemezdi. İkinci el bir araba sürer, kıyafetlerini kelimenin tam anlamıyla parçalanana dek giyer ve saçını JCPenney mağazasında 15 dolara kestirirdi. İndirim kuponları en yakın dostuydu; gazete okumak için en sevdiği yer ise yerel bir büfeydi. Kendi harcamalarında kuruşun hesabını yapar ama mütevazı gelirinin büyük bir kısmını daima kenara ayırırdı.
Sır №2: Bileşik Faizin ve "Mavi Çipli" Hisselerin Sihri
Ronald, hisse senedi hareketlerini tahmin etmeye çalışan bir borsa spekülatörü değildi. Yatırım yapmaya ta 1960'larda başlamış ve basit ama tıkır tıkır işleyen bir strateji seçmişti. Procter & Gamble, CVS, JPMorgan Chase ve Berkshire Hathaway gibi köklü geçmişe sahip büyük ve güvenilir şirketlerin (yani "mavi çipli" hisselerin) paylarını alıyordu.
Onun en güçlü silahı zamandı. Ronald bu hisseleri on yıllarca elinde tuttu ve kazandığı tüm temettülerle yeni paylar alarak parayı yeniden yatırıma yönlendirdi. Bileşik faiz etkisi sayesinde, her ay yaptığı küçük birikimler milyonlara dönüştü.
Sır №3: Çelik Gibi Bir Disiplin ve Sabır
Ronald piyasa çöküşleri sırasında asla paniğe kapılmadı. Ekonomi krizlerle boğuşurken o hisselerini satma yoluna gitmedi. Yatırımı kısa yoldan zengin olma aracı değil, yaşlılığını güvence altına alacağı ve topluma fayda sağlayacağı uzun vadeli bir plan olarak gördü. Sırf işini sevdiği ve bu hayat temposuna alıştığı için, 1997'de emekli olduktan sonra bile çalışmaya ve para biriktirmeye devam etti.
Şaşırtıcı Bir Miras
Bu küçük kasabada hiç kimse, bu mütevazı temizlikçinin servetinden şüphe bile etmemişti. Vasiyeti okunduğunda herkesin ağzı bir karış açık kaldı. Ronald, parasını gösterişli anıtlara veya özel vakıflara bırakmadı. Servetinin 4,8 milyon dolarını bir çocuk fonu kurması için yerel Brattleboro Memorial Hospital'a, 1,2 milyon dolarını ise kendisinin de çok sevdiği ve sıkça ziyaret ettiği şehir kütüphanesine bağışladı. Geriye kalan kısmını ise akrabaları ve arkadaşları arasında paylaştırdı.
Ronald Read'den Alınacak En Temel Ders
Ronald'ın hikayesi şunu kanıtlıyor: Milyoner olmak için mutlaka çok yüksek kazançlara sahip olmak gerekmez. Kazandığınızdan daha azını harcamak, borçtan kaçınmak ve aradaki farkla düzenli yatırım yapmak çok daha kritiktir. Zenginlik, gelirinizin boyutuyla değil; alışkanlıklarınız ve paranızın sizin için çalışmasına tanıdığınız zamanla ölçülür.
