Dowiedzmy się, jak tworzy się hollywoodzkie ciała i dlaczego aktorzy tacy jak Henry Cavill nie starają się wyglądać jak z plakatu każdego dnia. Pisaliśmy już artykuł o tym, jak aktorzy głodzą się na potrzeby kręcenia filmów, a teraz napiszemy, czym jest „suszenie”.
Wyjaśnimy to na przykładzie Henry'ego Cavilla. Niedawno nasz zespół przygotował recenzję filmu „Brudne pieniądze”, w którym występował.
Kiedy Henry Cavill wraca do bardziej naturalnej formy, internet zalewają memy o „Supermanie, który stracił formę”.
Dodatkowego życia temu mitowi dała historia z dzieciństwa aktora. Cavill opowiadał, że w szkole był pulchnym dzieckiem i koledzy dokuczali mu, nazywając go Fat Cavill – „Gruby Cavill”. Później frazę tę zaczęto wykorzystywać jako dowód jego rzekomej wrodzonej skłonności do tycia.
Jednak poza superbohaterskimi zdjęciami aktor nie zawsze potrzebuje ekstremalnej rzeźby. W przypadku wielu filmów akcji ważniejsza jest masywność: szerokie ramiona, potężne plecy i sylwetka ciężkiego wojownika.
W ubraniu nadmiernie „wysuszone” ciało może wyglądać mniej imponująco niż gęsta i obszerna forma mięśniowa. Dlatego zmiana wyglądu aktora niekoniecznie oznacza, że przestał trenować.
Jeśli według scenariusza aktor ma pojawić się bez koszuli, przygotowania mogą trwać kilka miesięcy. Ostatnie dni przed kamerą są szczególnie trudne.
Etap 1. Zmniejszenie procentowej zawartości tkanki tłuszczowej
Kilka miesięcy przed zdjęciami aktor zmniejsza kaloryczność diety i ściśle kontroluje ilość białek, tłuszczów i węglowodanów.
W diecie zazwyczaj pozostają chude mięso, ryby, jajka, warzywa i starannie obliczone porcje węglowodanów. Trening siłowy pomaga zachować mięśnie, a trening kardio zwiększa wydatek energetyczny.
Celem jest zauważalne zmniejszenie tkanki tłuszczowej bez utraty zdobytej masy mięśniowej.
Etap 2. Manipulacje z wodą i węglowodanami
Przed konkretnymi scenami sportowcy i aktorzy czasami tymczasowo zmieniają spożycie wody, soli i węglowodanów.
Najpierw ilość węglowodanów może być zmniejszona, aby ograniczyć zapasy glikogenu. Następnie węglowodany są przywracane – mięśnie ponownie się napełniają i wyglądają na większe.
Jednocześnie może być ograniczana płynność, dzięki czemu skóra wizualnie ściślej przylega do mięśni. Jednak takie eksperymenty są niebezpieczne i powinny być przeprowadzane tylko pod nadzorem specjalistów.
Etap 3. Odwodnienie
To właśnie odwodnienie często tworzy tę ekstremalną rzeźbę, którą widzowie widzą w krótkiej scenie lub na plakacie.
Do usuwania płynów mogą być wykorzystywane sauny, gorące kąpiele i drastyczne ograniczenie picia. Efekt utrzymuje się krótko, a sama osoba może odczuwać osłabienie, ból głowy, zawroty głowy i skurcze.
Silne odwodnienie zwiększa obciążenie serca i nerek. To nie jest zdrowa forma sportowa, a krótkotrwały stan stworzony dla kilku ujęć.
Etap 4. Pompka, makijaż i światło
Nawet ekstremalne „wysuszenie” nie wystarczy. Przed zdjęciami aktor wykonuje pompki, ćwiczenia z hantlami lub ekspanderem, aby zwiększyć dopływ krwi do mięśni.
Na ciało nakłada się olej, samoopalacz lub specjalny makijaż podkreślający kontury. Iluzję dopełnia skierowane światło: cienie sprawiają, że mięśnie są bardziej obszerne i głębokie.
Powstaje wizerunek, który istnieje tylko w określonej pozie, oświetleniu i przez ograniczony czas.
Dlaczego nie można wyglądać jak z plakatu przez cały rok
Ekstremalnie niski procent tkanki tłuszczowej może prowadzić do zaburzeń hormonalnych, chronicznego zmęczenia, problemów ze snem, drażliwości i obniżonej koncentracji.
Organizmowi brakuje energii nie tylko do treningów, ale i do zwykłego życia. Człowiekowi staje się trudniej pracować, regenerować się i utrzymywać normalny nastrój.
Po zakończeniu zdjęć ciało odzyskuje wodę, uzupełnia zapasy glikogenu i otrzymuje więcej pożywienia. Dlatego waga szybko rośnie. Ale znacząca część tego „odrzutu” to nie tłuszcz, a woda i przywrócone zapasy energii.
Zdrowie jest ważniejsze niż iluzja
Wraz ze wzrostem popularności aktorzy zyskują większe możliwości wpływania na warunki przygotowań. Jeśli w filmie nie ma scen wymagających ekstremalnej rzeźby, nie ma sensu przechodzić przez męczące odwodnienie.
Dlatego Henry Cavill, Chris Hemsworth czy Tom Hardy między projektami mogą wyglądać na bardziej „pokrytych” i masywniejszych. Niekoniecznie oznacza to utratę formy. Wręcz przeciwnie, taki wygląd często lepiej nadaje się do treningów siłowych, regeneracji i codziennego życia.
Henry Cavill nie musi wyglądać jak Superman każdego dnia. Jego kinowa rzeźba to wynik wielomiesięcznych przygotowań, ścisłej diety, światła, makijażu i krótkotrwałych manipulacji organizmem.
Najważniejsze, o czym warto pamiętać: ciało z plakatu to nie styl życia, a tymczasowy kostium sceniczny.
Porównywanie z nim swojej codziennej formy lub zwykłych zdjęć aktora jest równie bezcelowe, jak porównywanie porannego wyglądu człowieka z jego profesjonalnym portretem po makijażu, retuszu i studyjnym świetle.
Cavill nie „zaniedbał się”. Po prostu wrócił z ekstremalnej formy ekranowej do bardziej naturalnego stanu – pozostając przy tym silnym, masywnym i fizycznie przygotowanym mężczyzną.
„Suszenie” u kobiet: Iluzja ideału i powrót do kobiecości
Organizm kobiety działa inaczej, a proces przygotowania do kadru u aktorek ma swoje ważne cechy. Kiedy bohaterka według scenariusza ma błyszczeć w bikini lub obcisłym kostiumie, kobiety przechodzą przez te same etapy odwodnienia i manipulacji węglowodanami, ale z uwzględnieniem kobiecej fizjologii.
W czym tkwi sekret kobiecej ekranowej magii? Oprócz właściwego „suszenia”, ogromne znaczenie ma profesjonalny body-art i światło. Konturowanie ciała (nakładanie ciemnych i jasnych tonów na skórę) pozwala wizualnie „namalować” cienie tam, gdzie ich nie ma, czyniąc talię węższą, a biodra i ramiona – bardziej wyrzeźbionymi. Specjalne olejki i spraye z mikrocząsteczkami tworzą efekt lśniącej, nawilżonej skóry, która na ekranie wygląda bezbłędnie.
Dlaczego „suszenie” u kobiet to zawsze środek tymczasowy? Dla kobiety bezpieczny i zdrowy procent tkanki tłuszczowej w organizmie jest z natury wyższy niż u mężczyzn (norma to 18-24%, podczas gdy do ekstremalnej męskiej rzeźby potrzeba 5-8%). Jeśli aktorka będzie próbowała utrzymywać „płaską” kinową rzeźbę przez cały rok, organizm zareaguje alarmem:
- Cykle mogą się zaburzyć i zaniknąć miesiączka (amenorrhea).
- Rozpocznie się wypadanie włosów i pogorszy się jakość skóry (paradoksalnie, ale dla blasku skóra potrzebuje zdrowych tłuszczów!).
- Pojawi się stałe uczucie zimna, spadek sił i wahania nastroju.
Właśnie dlatego, gdy aktorka wraca z „przejedzonego” po zdjęciach reżimu do swojej naturalnej, zdrowej wagi, rozkwita. Wraca jej lśniące włosy, rumieniec, jasny umysł i niesamowita kobieca energia. Lekka, naturalna miękkość ciała to nie „nadwaga”, to symbol zdrowia, płodności i życiowej siły. Wiele współczesnych gwiazd otwarcie mówi, że ich „zwykła” forma z niewielką ilością zdrowego tłuszczu czyni je szczęśliwszymi, pewniejszymi siebie i niezwykle atrakcyjnymi w życiu.
Dlaczego ekstremalna rzeźba to nie życie, a kino
Utrzymywanie ekstremalnie niskiego procentu tkanki tłuszczowej (5-7% u mężczyzn i 12-14% u kobiet) przez cały rok to nie kwestia zdrowia, to kwestia trybu przetrwania. W takim stanie:
- Ciągle chce się jeść, spada poziom dopaminy i serotoniny.
- Organizm oszczędza energię, dlatego brakuje sił na aktywne życie, podróże, a nawet na proste radości.
- Spadają poziomy głównych hormonów płciowych (testosteronu u mężczyzn i estrogenu u kobiet), co jest krytyczne dla ogólnego zdrowia i libido.
Właśnie dlatego świadoma rezygnacja z wyczerpujących diet poza planem filmowym to ogromny krok w stronę dojrzałości, akceptacji i miłości do swojego ciała. Kiedy aktorzy wracają do swojego normalnego, zdrowego stanu, rozpromieniają. Pojawia się w nich energia do pełnego życia: do uprawiania ulubionego sportu dla przyjemności, do pysznej kolacji z przyjaciółmi, do śmiechu i cieszenia się każdym dniem.
Główny wniosek: Świętujmy zdrowie i naturalność!
To, co widzimy na ekranie – to oszałamiająca iluzja, stworzona pracą setek ludzi (trenerów, kucharzy, charakteryzatorów, operatorów) dla naszej rozrywki. Ale to, co widzimy w życiu – to prawdziwi, żywi, zdrowi ludzie.
Gwiazdy w swojej naturalnej, „pokrytej” lub lekko miękkiej formie poza superbohaterskimi trykotami i obcisłymi sukniami – to przykład tego, jak powinno wyglądać zdrowe ludzkie ciało w rzeczywistym życiu. To świadomy wybór na rzecz zdrowia, długowieczności i jakości życia.
I, zgódźmy się, szczęśliwi, pełni życia i zdrowi aktorzy, którzy kochają siebie i swoje ciało, podobają nam się nie mniej, a może nawet bardziej, niż „idealni”, ale zimni idole z plakatu. Prawdziwe piękno – ono zawsze jest żywe!
