Volgens gegevens die op 14 juli 2026 zijn gepubliceerd door Euronews, ondervinden burgers van buiten de Europese Unie aanzienlijke problemen bij het vinden van een stabiele baan voor de lange termijn in de EU. Statistieken van Eurostat over de afgelopen tien jaar laten zien dat onder derdelanders in de leeftijd van 20 tot 64 jaar het aandeel werknemers met een tijdelijk contract of een deeltijdbaan het hoogst blijft, vergeleken met zowel de lokale bevolking als burgers uit andere EU-landen.
Structurele barrières als voornaamste oorzaak
Experts koppelen deze trend aan een complex geheel van hindernissen waar migranten tegenaan lopen tijdens het sollicitatieproces. Joanna Hofman, directeur onderzoek en evaluatie op het gebied van werkgelegenheid, sociale bescherming en vaardigheden bij het onderzoeksbureau Ipsos, merkt op dat burgers uit derde landen vaak te maken krijgen met:
- taalbarrières;
- de procedures voor de niet-erkenning van buitenlandse kwalificaties en diploma's;
- een gebrek aan professionele netwerken en waardevolle contacten;
- directe of indirecte discriminatie bij de werving;
- beperkingen die voortvloeien uit hun migratie- of visumstatus.
Hierdoor zijn nieuwkomers op de arbeidsmarkt vaak genoodzaakt om genoegen te nemen met onzekerdere vormen van werkgelegenheid. Hoewel een deel van de migranten bewust kiest voor seizoensgebonden of kortstondig werk (bijvoorbeeld vanwege plannen om terug te keren naar het vaderland of persoonlijke voorkeuren), benadrukken experts dat juist de structurele barrières de doorslaggevende factor zijn voor de statistische kloof.
De genderkloof en de specifieke kenmerken van economische sectoren
Het rapport onderstreept een duidelijke genderonbalans: binnen alle nationaliteitsgroepen werken vrouwen vaker op basis van tijdelijke contracten of in deeltijd dan mannen. Dit verschil is het meest opvallend in Italië, Spanje en Portugal.
De oorzaken van dit verschijnsel zijn zowel sociaal als economisch van aard. Vrouwen combineren nog steeds vaker betaalde arbeid met de onbetaalde zorg voor kinderen of andere familieleden, wat hen dwingt te zoeken naar meer flexibele arbeidsvormen. Bovendien zijn zij oververtegenwoordigd in sectoren zoals de gezondheidszorg, de sociale zorg, het onderwijs en de horeca, waar tijdelijke contracten een gangbare praktijk zijn binnen de sector.
Regionale verschillen binnen de EU-landen
De gegevens van Eurostat brengen aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten aan het licht:
- Tijdelijke werkgelegenheid: In de periode van 2015 tot 2025 werden de hoogste percentages werknemers van buiten de EU met een tijdelijk contract geregistreerd in Cyprus, Nederland en Polen (meer dan 40%).
- Deeltijdwerk: In 2025 werkte ongeveer 22% van de burgers uit derde landen in deeltijd (vergeleken met 17% onder de lokale bevolking en 20% onder de EU-burgers die in een ander land van de unie werken). De grootste kloof in deze cijfers tussen de verschillende groepen werd waargenomen in Nederland, gevolgd door Finland en Frankrijk.
Zelfstandig ondernemerschap: toegang tot middelen en administratieve hindernissen
Ook het percentage zelfstandigen vertoont een duidelijke hiërarchie. In 2025 was dit aandeel het hoogst onder de lokale EU-burgers (13,5%), gevolgd door EU-burgers die in een ander lidstaat werken (10,9%) en burgers uit derde landen (10,1%).
Experts verklaren dit door het feit dat de lokale bevolking de juridische, fiscale en regelgevende systemen beter kent en bovendien een ruimere toegang heeft tot financiering en professionele contacten. Burgers uit derde landen kampen daarnaast vaak met extra juridische of visumbeperkingen, waardoor het starten van een eigen bedrijf minder toegankelijk is. Recordcijfers voor zelfstandig ondernemerschap onder de lokale bevolking werden genoteerd in Griekenland en Italië, terwijl dit voor burgers uit andere EU-landen gold in Kroatië en Portugal. Tegelijkertijd ligt het aandeel zelfstandige mannen in alle groepen consequent hoger dan dat van de vrouwen.
Positieve dynamiek in de integratie
Ondanks de aanhoudende kloof wijst het artikel op een bemoedigende trend: het aandeel burgers van buiten de EU met een tijdelijke of deeltijdbaan is de afgelopen jaren gestaag gedaald en bereikte in 2025 het laagste niveau van de afgelopen tien jaar. Dit kan duiden op een geleidelijke, zij het langzame, verbetering van de integratieprocessen en de aanpassing van het migratie- en arbeidsmarktbeleid in de landen van de Europese Unie.
Conclusie
De integratie van migranten op de Europese arbeidsmarkt blijft een complex en veelzijdig proces. Om de kloof in de kwaliteit van de werkgelegenheid tussen de lokale bevolking en burgers van buiten de EU te dichten, is niet alleen tijd nodig, maar ook een gericht beleid op nationaal niveau: de vereenvoudiging van procedures voor de erkenning van kwalificaties, de bestrijding van discriminatie bij de werving en het waarborgen van gelijke toegang tot financiële en informatiebronnen voor het drijven van handel.
