Na overwinningen op Italië en Griekenland blijft het Indiase team zelfverzekerd aan de top van het klassement van de Schaakolympiade in Samarkand. Het mannenteam versloeg de Italianen 3:1, en het vrouwenteam verpletterde de Griekse vrouwen 3,5:0,5 — en dat is al de derde overwinning op rij voor beide. Achter de droge cijfers schuilt niet zomaar een reeks fortuinlijke partijen, maar een demonstratie van hoe decennia van investeringen in schaken zijn veranderd in een solide resultatenmachine.
De mannen stelden voor het eerst in het toernooi hun sterkste opstelling op: Praggnanandhaa op het eerste bord speelde remise, Arjun Erigaisi deelde eveneens de punten, maar de beslissende bijdrage kwam van Nihal Sarin en wereldkampioen Dommaraju Gukesh. Nihal behaalde zijn derde overwinning op rij, en Gukesh keerde na een remise in de tweede ronde terug in het winnende ritme. Het vrouwenteam trad nog harder op: Humpy Koneru nam revanche op Stavroula Tsolakidou, Vantika Agrawal en B. Savita Sri voegden elk een punt toe, en Divya Deshmukh moest genoegen nemen met een remise.
Wat zich nu afspeelt, is geen toevallige opleving van vorm. India kwam naar de olympiade als tweevoudig regerend kampioen en toonde meteen dat het niet van plan is terrein prijs te geven. Jonge spelers, opgegroeid in een systeem waarin schaken een nationale prioriteit is geworden, combineren berekening met mentale weerbaarheid. Tegen Italië, waar alle tegenstanders grootmeesters zijn, lieten de Indiërs het verloop van de wedstrijd niet omslaan, zelfs niet in moeilijke stellingen.
Vooral het vrouwenteam is veelzeggend. Humpy, die terugkeerde na een nederlaag in de Global Chess League, speelde een overtuigende partij en domineerde. Vantika en Savitha zetten hun reeks overwinningen voort en tonen aan dat de diepte van de selectie het mogelijk maakt de druk te doorstaan zonder verlies. Dit zijn niet langer losse talenten, maar een goed geolied systeem waarin iedereen zijn rol begrijpt.
Vergelijk het met hoe in het gewone leven één sterk gezin het hele huis draaiende houdt: terwijl de ouderen het front bezet houden, vangen de jongeren op en versterken zij. Hier is het net zo — de ervaring van Humpy en Praggnanandhaa wordt aangevuld met de energie van Nihal en Gukesh. De tegenstanders zijn nog niet de allersterksten, maar nu al is te zien hoe de Indiërs met druk omgaan en hun concentratie tot het laatste bord vasthouden.
Er wachten nog acht ronden, en de tegenstanders zullen alleen maar sterker worden. Maar nu al is duidelijk: India verdedigt niet alleen de titels, het stelt een nieuwe standaard voor het teamschaken. De toekomst van de olympiades hangt in hoge mate af van de vraag of andere federaties een vergelijkbaar systeem van voorbereiding en selectie kunnen opbouwen.
