De Indiase nationale ploeg — de regerend kampioen van de Schaakolympiade — landde in Samarkand en wachtte vijf uur op de kamersleutels. Teamkapitein Srinath Narayanan schreef op sociale media over een 'vreselijke ervaring' aan de start van het toernooi, en Vidit Gujrathi voegde daaraan toe: 'Een zeer slechte eerste indruk'.
De organisatoren hadden accommodatie beloofd in het Silk Road by Minyoun hotel, maar de reserveringen bereikten het hotel niet op tijd. Een deel van de spelers kreeg pas tegen de avond een kamer, terwijl de coaches kamers moesten delen. De Indiase schaakfederatie greep in via de FIDE, en tegen de nacht was de kwestie opgelost, maar de bittere nasmaak bleef.
Voor een team met spelers als Gukesh, Arjun Erigaisi, Praggnanandhaa, Nihal Sarin en Vidit is zo'n start niet zomaar een alledaags ongemak. Het is een herinnering dat zelfs wereldkampioenen afhankelijk zijn van andermans logistiek. Het is als een partij waarbij de tegenstander vooraf jouw stukken van het bord heeft gehaald: het vakmanschap is er, maar de omstandigheden niet.
Achter dit verhaal schuilt een oud probleem: de FIDE en lokale organisatiecomités beloven vaak ideale omstandigheden, maar in de praktijk wordt alles op het laatste moment geregeld. In 2024 won India in Boedapest dubbel goud; nu in Oezbekistan is het hetzelfde team, maar met de vraag in hoeverre de organisatoren klaar zijn voor 200 nationale ploegen.
Psychologisch is dit een klap voor de concentratie. Na een lange vlucht volgt in plaats van rust het wachten bij de receptie. Gukesh en consorten moeten op hun top presteren, maar in plaats daarvan verspillen ze energie aan het uitzoeken waar ze kunnen slapen. De analogie is simpel: het is alsof voetballers voor de finale van het wereldkampioenschap in een bus bij het stadion zouden moeten overnachten.
De situatie is opgelost, maar het signaal is duidelijk: zelfs in een elitesport waarin India domineert, blijven organisatorische tekortkomingen de norm. De volgende stap is niet alleen medailles winnen, maar ook druk uitoefenen op de FIDE zodat dergelijke 'kleinigheidjes' zich niet herhalen. Uiteindelijk is schaken niet alleen een kwestie van berekeningen op het bord, maar ook het vermogen om te spelen onder de omstandigheden die anderen creëren.
