İtalya ve Yunanistan karşısındaki zaferlerin ardından Hindistan millî takımı Semerkant'taki Satranç Olimpiyatı'nda açık ara zirvede kalmayı sürdürüyor. Erkek takımı İtalyanları 3:1 yendi, kadın takımı ise Yunanlıları 3,5:0,5 hezimete uğrattı — ve bu, her iki takım için de üst üste üçüncü zafer. Kuru rakamların ardında yalnızca bir dizi şanslı parti değil, satranca onlarca yıl boyunca yapılan yatırımların nasıl istikrarlı bir sonuç makinesine dönüştüğünün kanıtı var.
Erkekler turnuvada ilk kez en güçlü kadrosunu sahaya sürdü: birinci masada Pragnanandha berabere kaldı, Arjun Erigaisi de puanları paylaştı, ama belirleyici katkıyı Nihal Sarin ve dünya şampiyonu Dommaraju Gukeş yaptı. Nihal üst üste üçüncü zaferini kazandı, Gukeş ise ikinci turdaki beraberliğin ardından yeniden kazanma ritmine döndü. Kadın takımı daha da sert oynadı: Koneru Humpy Stavrula Çolakidu'dan rövanşı aldı, Vantika Agraval ve B. Savita Şri birer puan ekledi, Divya Deşmukh ise beraberlikle yetindi.
Şu anda yaşananlar tesadüfi bir form patlaması değil. Hindistan olimpiyata iki kez üst üste şampiyon olarak geldi ve pozisyonlarını bırakmaya niyetli olmadığını hemen gösterdi. Satrancın ulusal öncelik hâline geldiği bir sistemde yetişen genç oyuncular, hesap yapmayı psikolojik dayanıklılıkla birleştiriyor. Tüm rakiplerin büyükusta olduğu İtalya karşısında Hintliler, zor pozisyonlarda bile maçın gidişatının değişmesine izin vermedi.
Özellikle kadın takımı çok şey anlatıyor. Global Satranç Ligi'ndeki yenilginin ardından dönen Humpy maçı özgüvenle oynadı ve üstünlük kurdu. Vantika ve Savita zafer serilerini sürdürerek kadro derinliğinin, yükü kayıp vermeden taşımayı mümkün kıldığını gösteriyor. Bu artık tek tek yetenekler değil, herkesin rolünü bildiği işleyen bir sistem.
Gündelik hayatta güçlü bir ailenin bütün evi ayakta tutması gibi düşünün: büyükler cepheyi tutarken küçükler onları destekler ve güçlendirir. Burada da aynısı geçerli — Humpy ve Pragnanandha'nın deneyimi, Nihal ile Gukeş'in enerjisiyle tamamlanıyor. Rakipler henüz en üst düzeyde değil, ama Hintlilerin baskıyla nasıl başa çıktığı ve son masaya kadar konsantrasyonlarını nasıl koruduğu şimdiden görülüyor.
Geriye sekiz tur kaldı ve rakipler daha da güçlenecek. Ama şimdiden belli: Hindistan yalnızca unvanlarını savunmuyor, takım satrancında yeni bir standart belirliyor. Olimpiyatların geleceği büyük ölçüde diğer federasyonların benzer bir hazırlık ve seçme sistemi kurup kuramayacağına bağlı.
