In de Carrer de Provença, 202 in de Eixample, ruikt het achter een groene gevel en enorme glazen ruiten naar gebakken knoflook en verse ansjovis. Achter de toonbank ligt een XXL-gilda: een dikke gordal-olijf, een lange piparra met de juiste zurigheid en een zoute ansjovis die je aan de zee doet denken. Eén hap en je weet meteen: hier wordt op niets bespaard, niet op het product en niet op de grootte.
De eigenaars Jordi Millán en Sara Martín komen uit de buitenwijken — Nou Barris en Sant Andreu. Sinds 2014 openden zij Casa Angelita, Camarote, Bocarte en Cal Pesca, waar zij al bewezen hebben dat verse vis en zeevruchten tegen eerlijke prijzen geserveerd kunnen worden. Nu hebben zij dezelfde formule naar het centrum gebracht: zonder tussenpersonen, zonder poespas, alles vanaf nul. De gemiddelde rekening bedraagt 35 euro, en de gast gaat verzadigd naar huis. 'Wij zijn eenvoudige mensen, wij houden van eenvoudige keuken', zegt Jordi. Sara voegt eraan toe: de bars in de barrio overleven omdat ze geven wat de buurtbewoners verwachten — overvloed en eerlijkheid.
Chef Matías Paiva verandert klassiekers in 'gros'-versies. De ensaladilla rusa weegt een halve kilo voor 7,90 euro. De croquetón de gamba al ajillo is krokant van buiten en smelt van binnen. De bomba met stoofpot van ossenstaart is geen hapje meer, maar een volwaardig gerecht: een krokant korstje, van binnen uren sudderen, kraakbeen en een rijke saus. Zulke porties verwijzen naar de Madrileense cocido — dat vullende, boerse gerecht waarin vlees, kikkererwten en bouillon het bord en de maag moeten vullen. Hier wordt de filosofie 'hoe meer, hoe beter' een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van de Spaanse stoofgerechten: geen museumreconstructie, maar levend, royaal eten voor vandaag.
In de zaal zijn er tot 70 plaatsen, maar reserveren is beter. De vitrine bij de toonbank toont verse oesters, garnalen en vis — het bewijs dat er niets verborgen wordt. Het cliënteel is vooral lokaal: de buren komen niet voor Instagram, maar om te eten als thuis, alleen beter. In een stad waar veel zaken op toeristen gericht zijn, lijkt Gros een zeldzaamheid — een bar die weet voor wie hij open is.
Praktisch: kom 's middags of vroeg in de avond, bestel de gilda, de bomba en huevos rotos met garnalen. Met wat geluk is er verse vis buiten de kaart. Lichte desserts — torrija of flan met nata — sluiten de maaltijd af zonder zwaarte. Adres: Carrer de Provença, 202, Eixample, Barcelona. Reserveer vooraf — het nieuws heeft zich snel verspreid.
Bij Gros brengen de porties en prijzen je terug naar waarom je eigenlijk naar een bar gaat: verzadigd en tevreden naar buiten gaan, met het gevoel dat je menselijk bent onthaald.
