In de wateren van de Oostelijke Haven van Alexandrië hebben archeologen een bronzen zegelring van de zeebodem opgehaald, waarop een afbeelding van de legendarische vuurtoren van Pharos is gegraveerd. Deze vondst, gedaan op de plaats van het antieke koninklijke eiland Antirodos, is de eerste bekende zegel met dit motief en trok meteen de aandacht van deskundigen.
De werkzaamheden worden uitgevoerd door een gezamenlijke missie van het Europees Instituut voor Onderwaterarcheologie en de Hoge Raad voor Oudheden van Egypte (Supreme Council of Antiquities). De ring werd aangetroffen in het gebied Portus Magnus, waar ooit de paleiscomplexen van de Ptolemaeën lagen. De afbeelding van de vuurtoren doet qua stijl denken aan munten uit de tweede eeuw na Christus, wat het artefact dateert in de Romeinse periode.
Volgens Hisham El-Leithy, secretaris-generaal van de Hoge Raad voor Oudheden van Egypte, komt een dergelijke zegel met de afbeelding van Pharos voor het eerst voor. Eerder verscheen de vuurtoren op munten en in beschrijvingen, maar nooit op een persoonlijk voorwerp van dit soort. Dit dwingt ons de opvattingen te herzien over hoe het symbool van de stad in het dagelijks leven werd gebruikt.
De vondst werpt licht op het lot van het paleis op Antirodos. Nog Strabo beschreef het in de jaren 29–25 voor onze jaartelling. Nu suggereert de zegelring echter dat het complex ook in de tweede eeuw na Christus nog administratieve functies vervulde, mogelijk verbonden met het beheer van de vuurtoren. Het kleine voorwerp verbindt de persoonlijke zegel van de eigenaar met een van de zeven wereldwonderen.
Samen met de ring werden keramiek en glas opgehaald uit de periode van de vierde eeuw voor onze jaartelling tot de vierde eeuw na onze jaartelling. Deze vondsten tonen de continuïteit van het leven in de haven gedurende eeuwen. De onderwateromstandigheden vereisen bijzondere voorzichtigheid: elk artefact wordt ter plaatse gedocumenteerd voordat het naar de oppervlakte wordt gebracht.
Frank Goddio, leider van de missie, merkt op dat de expeditie voortduurt en nog verschillende andere delen van de haven bestrijkt. Na afronding van de werkzaamheden in Alexandrië gaat het team verder met opgravingen in de baai van Aboe Kir. Elk nieuw detail helpt de mozaïek van het verloren gegane aanzien van de stad compleet te maken.
De piepkleine ring herinnert eraan: zelfs de meest grandioze scheppingen van de mensheid leven niet alleen voort in steen, maar ook in de alledaagse gebaren van hen die ze gebruikten.
