In de bossen van het reservaat Buxa in West-Bengalen zal na een lange stilte weer het gebrul van een tijger klinken. Op 2 oktober 2026 werd daar een driejarige tijgerin T138 uit het reservaat Valmiki in Bihar vrijgelaten — het eerste geval van herintroductie in decennia in een regio waar al vele jaren geen stabiele populatie meer was.
De keuze van de bron is niet toevallig: Valmiki en Buxa delen een vergelijkbaar terai-landschap — moerassige laagvlakten aan de voet van de Himalaya met dichte grassen en bossen. In Valmiki groeide het aantal tijgers van acht in 2010 tot 54 volgens de laatste telling, waardoor dieren voor verplaatsing konden worden vrijgemaakt zonder de oorspronkelijke populatie te schaden.
De tijgerin werd eerst in een zachte vrijlating geplaatst — in een omheind gebied van ongeveer 2,3 hectare, zodat ze aan de nieuwe omgeving kon wennen. Om haar nek draagt ze een satelliethalsband voor permanente observatie: specialisten zullen haar bewegingen, gedrag en aanpassing volgen met behulp van telemetrie en cameravallen. Er zullen in de komende maanden nog twee tot drie tijgers worden vrijgelaten om een basis te leggen voor een zichzelf voortplantende groep.
Het succes hangt echter niet alleen van het aantal dieren af. In Buxa blijven ernstige uitdagingen bestaan: een beperkte voedselbasis, versnippering van leefgebieden en de aanwezigheid van dorpen in de kernzone van het reservaat. De afgelopen jaren zijn hier honderden hectares grasland hersteld en meer dan 800 hoefdieren vrijgelaten om de prooibasis te vergroten, maar deskundigen merken op dat deze maatregelen onvoldoende kunnen blijken zonder verdere vermindering van de menselijke druk.
Het project past in een breder beeld: Buxa verbindt de bossen van Assam, Bhutan en Noord-Bengalen en creëert potentiële corridors voor migratie. De terugkeer van de tijgers kan niet alleen het plaatselijke ecosysteem versterken, maar ook het toerisme in de regio Duars nieuw leven inblazen, waar bossen, theeplantages en wilde natuur van oudsher naast elkaar bestaan.
De herintroductie van de tijgerin uit Bihar laat zien hoe gerichte inspanningen om dieren uit kansrijke gebieden te verplaatsen een herstelproces in leeggelopen landschappen op gang kunnen brengen — op voorwaarde dat de vrijlating wordt gevolgd door systematisch werk aan de verbetering van leefgebieden en de vermindering van conflicten met mensen.


