De Buriganga-rivier bij Dhaka is allang veranderd in een afvoer voor fabrieken en afval, waar zuurstof bijna verdwijnt en zware metalen zich in het slib ophopen. Toch houden zich hier, tegen alles in, ongeveer twintig Gangesdolfijnen staande.
Een onderzoek dat van september 2023 tot augustus 2024 werd uitgevoerd op een traject van 27 kilometer, toonde aan dat de dieren tien van de twaalf maanden in de rivier aanwezig waren. De meeste waarnemingen vielen in de winter, en het aandeel kalveren bedroeg bijna zestien procent — een teken dat de voortplanting doorgaat.
De plaatselijke vissen zijn vrijwel verdwenen, maar invasieve meervallen die atmosferische lucht kunnen ademen, hebben zich juist sterk vermeerderd. Volgens de onderzoekers voeden de dolfijnen zich juist met deze vissen en passen zij zich aan omstandigheden aan die ongeschikt lijken voor leven.
De vervuiling van de rivier is het gevolg van lozingen van leerlooierijen, textielfabrieken en huishoudelijk afvalwater. De concentraties chroom, lood en cadmium overschrijden regelmatig de veilige normen, en in het droge seizoen daalt de opgeloste zuurstof bijna tot nul. Zulke omstandigheden zijn fataal voor de meeste waterorganismen, maar de dolfijnen vinden voorlopig een manier om te overleven.
Op landelijke schaal heeft een recente telling meer dan tweeduizend Gangesdolfijnen in vijfenveertig rivieren van Bangladesh geregistreerd. In sterk vervuilde waterlopen zoals de Buriganga en de Turag blijft hun aantal echter klein, en de bedreigingen zijn permanent: illegale netten, intensieve scheepvaart en aanhoudende vervuiling.
Het behoud van deze populaties vereist allereerst een vermindering van industriële lozingen en een verbod op schadelijke vistuigen. Zonder deze maatregelen kan zelfs het verbazingwekkende aanpassingsvermogen van de dolfijnen tekortschieten.
