In september 2026 lanceert Rusland een gereguleerde cryptomarkt, en Sber heeft al de eerste vruchten geteld: 3,5–4 biljoen roebel, of ongeveer 46 miljard dollar, aan handelsvolume op gelicentieerde platforms per jaar. Dat klinkt indrukwekkend, tot je het vergelijkt met het totale volume aan crypto-activiteit in het land – ongeveer 18 biljoen roebel per jaar. Dat betekent dat slechts een vijfde van de markt naar gereguleerde beurzen zal overgaan.
De wet, die in augustus door de president is ondertekend, staat handel via gelicentieerde brokers en beurzen toe. Voor gewone investeerders geldt echter een strikte limiet – 300 duizend roebel per jaar per tussenpersoon, plus een verplichte test. In het begin zijn alleen bitcoin, ether en de stablecoin USDT beschikbaar. Andere activa en de gebruikelijke P2P-regelingen blijven buiten beschouwing.
Sberbank noemt haar prognose conservatief: volgens vicevoorzitter Anatoly Popov zal het grootste deel van de transacties georganiseerde platforms blijven omzeilen. De reden ligt niet alleen in beperkingen, maar ook in gevestigde gewoonten. Russische gebruikers vertrouwden jarenlang op offshore-diensten en directe overschrijvingen, waarbij ze snelheid en het ontbreken van extra controle waardeerden.
Achter deze voorzichtigheid schuilt een diepere berekening. De staat krijgt een instrument voor toezicht en belastingadministratie, maar streeft er niet naar om de grijze sector volledig te verdringen. Een volledige overgang zou overmatige druk op de roebel kunnen creëren en sanctie-omzeilingen bemoeilijken. Daarom laat de toezichthouder een 'venster' open voor niet-gereguleerde kanalen.
Stel je een rivier voor die men in een smal kanaal probeert te leiden: het water vindt een weg eromheen als de oevers te hoog zijn. Zo is het ook met geld – strikte kaders stoppen de stroom niet, maar herverdelen die alleen. Tegen 2029 verwacht Sber dat het gereguleerde volume groeit tot 7,5 biljoen roebel, maar dat zal alleen gebeuren bij een geleidelijke versoepeling van de regels en het vertrouwen van de deelnemers.
Voor de gewone Rus is legalisering niet zozeer een kans om geld te verdienen, maar een test van hoe bereid de staat is om de controle over particuliere financiën te delen. Voorlopig blijft 80 % van de markt in de schaduw, als herinnering dat geld altijd vrijheid zoekt, zelfs wanneer de wet orde biedt.
