We wrześniu 2026 roku Rosja uruchamia regulowany rynek kryptowalut, a Sbierbank już obliczył pierwsze owoce: 3,5–4 bln rubli, czyli około 46 mld dolarów, obrotu handlowego na licencjonowanych platformach w ciągu roku. Liczba brzmi imponująco, dopóki nie porówna się jej z całkowitym wolumenem aktywności kryptowalutowej w kraju — około 18 bln rubli rocznie. Okazuje się, że na regulowane giełdy przejdzie tylko jedna piąta rynku.
Ustawa podpisana przez prezydenta w sierpniu zezwala na handel za pośrednictwem licencjonowanych brokerów i giełd. Jednak dla zwykłych inwestorów ustanowiono sztywny limit — 300 tysięcy rubli rocznie na jednego pośrednika, plus obowiązkowe testowanie. Na starcie dostępne są tylko bitcoin, ether i stablecoin USDT. Pozostałe aktywa i znane schematy P2P pozostają poza zakresem.
Sbierbank nazywa swoją prognozę konserwatywną: według wiceprezesa Anatolija Popowa większość transakcji nadal będzie omijać zorganizowane platformy. Przyczyną są nie tylko ograniczenia, ale także utrwalone nawyki. Rosyjscy użytkownicy przez lata polegali na offshore'owych usługach i bezpośrednich przelewach, ceniąc szybkość i brak zbędnej kontroli.
Za tą ostrożnością kryje się głębsza kalkulacja. Państwo otrzymuje narzędzie nadzoru i ewidencji podatkowej, ale nie dąży do całkowitego wyparcia szarej strefy. Pełne przejście mogłoby wywrzeć nadmierną presję na rubla i skomplikować obchodzenie sankcji. Dlatego regulator pozostawia „okno” dla nieuregulowanych kanałów.
Wyobraź sobie rzekę, którą próbuje się skierować do wąskiego kanału: woda znajdzie drogę wokół, jeśli brzegi będą zbyt wysokie. Tak samo jest z pieniędzmi — sztywne ramy nie zatrzymują przepływu, a jedynie go redystrybuują. Do 2029 roku Sbierbank oczekuje wzrostu regulowanego wolumenu do 7,5 bln rubli, ale nastąpi to tylko przy stopniowym łagodzeniu zasad i zaufaniu uczestników.
Dla zwykłego Rosjanina legalizacja to nie tyle możliwość zarobku, ile test na to, na ile państwo jest gotowe dzielić się kontrolą nad prywatnymi finansami. Na razie 80 % rynku pozostaje w cieniu, przypominając: pieniądze zawsze szukają wolności, nawet gdy prawo oferuje porządek.
