Wanneer een bedrijf waarvan het token al de helft van de stablecoinmarkt bedient, besluit honderden miljoenen in particuliere kredietverlening te steken, is dat niet zomaar een investering — het is een poging de regels van het geldverkeer tussen landen en bedrijven te herschrijven.
Op 9 september 2026 kondigden Tether en de Londense vermogensbeheerder Fasanara Capital de oprichting aan van het fonds StableFund. De sponsors legden 400 miljoen dollar in, en het doel is om tot 3 miljard op te halen bij institutionele investeerders. Fasanara zal het kapitaal beheren en het via een netwerk van fintech-kredietverstrekkers in meer dan 60 landen uitzetten, met de focus op kortlopende activa die gedekt worden door echte leningen aan het midden- en kleinbedrijf. Tether treedt op als bron van deals en leverancier van infrastructuur: USDT wordt de basis voor afwikkeling, on- en off-ramps en treasury-operaties.
Achter deze deal schuilt niet alleen de wens om de reserves te diversifiëren. Tether verandert de winst uit de uitgifte van USDT al geruime tijd in investeringen buiten de cryptomarkt — van telecommunicatie tot kunstmatige intelligentie. Nu verschuift de stablecoin van haar rol als ‘digitale dollar voor traders’ naar een instrument dat rechtstreeks kredietstromen voedt. In een wereld waar de financieringskloof voor het mkb op 5,7 biljoen dollar wordt geschat en de markt voor particuliere kredieten tegen 2029 groeit naar 5 biljoen, lijkt zo’n zet logisch: USDT zorgt voor grensoverschrijdende overboekingen rond de klok, zonder de vertragingen en kosten van traditionele banken.
De belangen van de partijen zijn duidelijk. Fasanara krijgt toegang tot het enorme origination-netwerk van Tether en tot goedkoop, snel kapitaal. Tether bestendigt USDT niet alleen als betaalmiddel, maar ook als infrastructuur voor de reële economie — van consumentenkrediet tot handelsfinanciering. Voor leners in ontwikkelingslanden kan dat betekenen dat leningen beter beschikbaar worden; voor investeerders een nieuwe activaklasse met een potentieel hoog rendement en minder volatiliteit dan pure crypto.
Toch gaan achter het aantrekkelijke beeld ook risico’s schuil. Particuliere kredietverlening is op zichzelf minder gereguleerd dan bancaire kredietverlening, en de integratie van stablecoins voegt een laag van technologische en regelgevende onzekerheden toe. Als USDT blijft domineren, kan het fonds de afhankelijkheid van hele regio’s van één emittent vergroten. Als regelgevers de regels daarentegen aanscherpen, komt de infrastructuur van Tether onder druk te staan.
Uiteindelijk is StableFund niet zomaar weer een cryptofonds. Het is een signaal: stablecoins houden op een niche te zijn en worden onderdeel van de wereldwijde financiële leidingen. Voor de gewone mens betekent dat dat het geld dat hij in USDT aanhoudt of naar het buitenland stuurt, geleidelijk niet alleen voor speculatie gaat werken, maar ook voor de kredietverlening aan echte ondernemingen — en hoe transparant en toegankelijk de financiële wereld de komende jaren wordt, hangt af van hoe dit experiment uitpakt.
