Banken en grote bedrijven investeren steeds actiever in de decarbonisatie van hun toeleveringsketens en in kunstmatige intelligentie, maar achter deze stappen schuilt niet alleen zorg om het milieu of om technologie. Standard Chartered lanceerde een gratis platform, Supply Net Zero, dat leveranciers helpt om hun koolstofuitstoot te monitoren en te verlagen. Tegelijkertijd stelt Deloitte vast: 60 % van de financiële directeuren verwacht tot 2027 een aanzienlijke stijging van de kosten en van de complexiteit door AI.
Het platform van Standard Chartered stelt leveranciers in staat om uitstootgegevens te verzamelen, actieplannen op te stellen, webinars te volgen en de voortgang in realtime te zien. De bank stelt zich ten doel om minstens de helft van haar uitgaven te besteden aan leveranciers die al wetenschappelijk onderbouwde doelen voor uitstootvermindering hebben. Het afgelopen jaar daalde de uitstootintensiteit in de toeleveringsketen van de bank met 6 %. Zulke instrumenten lijken hulp aan het midden- en kleinbedrijf, maar in werkelijkheid verschuiven ze een deel van de klimaatverplichtingen naar de tegenpartijen.
Tegelijkertijd groeien de uitgaven aan AI. Volgens Deloitte bereiden financiële leidinggevenden zich erop voor dat de kosten van kunstmatige intelligentie en de daarmee samenhangende processen alleen maar zullen toenemen. Velen zijn van plan om complexere praktijken voor het beheer van deze kosten in te voeren, omdat de huidige instrumenten al een 'sticker shock' van bedrijfsproporties laten zien. Daarbij noemt 43 % van de respondenten juist de invoering van AI voor automatisering als prioriteit.
Achter de ogenschijnlijke logica van 'groene' en technologische investeringen schuilt een simpele berekening: wie de data en de normen beheert, bepaalt de spelregels. Banken zoals Standard Chartered krijgen de mogelijkheid om leveranciers via platforms en doelstellingen te beïnvloeden, en bedrijven hopen met hun investeringen in AI op toekomstige efficiëntie. Uit enquêtes blijkt echter dat het rendement van AI vooralsnog onduidelijk blijft, terwijl de kosten voorspelbaar blijven stijgen.
Uiteindelijk worden zowel de decarbonisatie van toeleveringsketens als de invoering van AI nieuwe kostenposten, die uiteindelijk op de eindconsumenten en de kleine marktdeelnemers terechtkomen. Zoals het oude gezegde luidt: 'wie de muzikanten betaalt, bepaalt de muziek' — alleen kost de muziek in de moderne variant steeds meer, en worden de betalers steeds talrijker.
