Nu de indices op Wall Street opnieuw historische records breken, klinken de analyses van JPMorgan extra gewichtig. De bank wijst op een gestage groei van de bedrijfswinsten en een aanhoudende kapitaalinstroom in aandelen, maar achter deze constatering gaat een complexer beeld schuil waarin de belangen van grote spelers niet altijd stroken met die van particuliere beleggers.
Analisten van JPMorgan wijzen op de sterke financiële resultaten van bedrijven uit de S&P 500-index en de voortdurende vraag vanuit institutionele fondsen. Volgens hun ramingen weerspiegelt het huidige koersniveau niet louter een speculatieve stijging, maar wezenlijke veranderingen in de economische structuur. Toch schuilt achter dergelijke optimistische verklaringen vaak de wens om het klantvertrouwen te behouden en de handelsvolumes op peil te houden.
Voor de gemiddelde belegger schept een dergelijke retoriek een gevaarlijke schijnveiligheid. Wanneer een grootbank spreekt over «recordhoogtes», zien velen dit als een koopsignaal, terwijl bankiers in werkelijkheid hun eigen posities en commissies veiligstellen. De psychologie hierachter is simpel: de mens is geneigd een gezaghebbende stem te geloven, zeker wanneer het om de eigen spaarcenten gaat.
Historisch gezien liepen dergelijke periodes niet altijd voorspelbaar af. In de afgelopen twintig jaar werd elke significante stijging die gepaard ging met positieve commentaren van grootbanken gevolgd door een correctiefase. Hierbij verloren particuliere beleggers die op het hoogtepunt instapten een aanzienlijk deel van hun kapitaal, terwijl institutionele partijen erin slaagden hun portefeuilles tijdig te herstructureren.
Geld is in dat opzicht vergelijkbaar met water in een rivier: het stroomt naar de plek met de minste weerstand, maar bij een plotselinge koerswijziging treedt het makkelijk buiten zijn oevers. JPMorgan begrijpt, net als andere grote banken, de richting van de stroom uitstekend, maar waarschuwt niet altijd voor mogelijke wendingen. Voor particulieren is het van belang te onthouden dat andermans optimisme geen vervanging is voor eigen analyse en discipline.
Uiteindelijk moet men de commentaren van JPMorgan over recordhoogtes niet zien als een directe handleiding tot actie, maar als een van de vele signalen die getoetst moeten worden aan eigen berekeningen en de persoonlijke beleggingshorizon.
