Batı Ghatlar'ın engebeli yamaçlarında, Tamil Nadu'nun yaprak dökmeyen ormanlarının arasında botanikçiler, bilinen hiçbir şemaya uymayan bir bitkiyle karşılaştılar. Çiçekleri tek tek ve sarkık saplar üzerinde doğrudan yaprak koltuklarından çıkıyor. Taç yaprakları koyu kahverengi-mor, soluk bir tonla; merkezî taç tüysüz ve tohumlar 14 milimetre uzunluğa ulaşıyor; bu, bu cins için alışılmadık derecede iri. Özelliklerin tümü göz önüne alındığında bulgu en çok Ceropegia annamacharyae'ye yakın; dar yaprakları ve genel görünümüyle ise Ceropegia swarupa'yı andırıyor. Ceropegia tamilnaduensis adı, ilk örneklerin toplandığı eyaletin onuruna verildi.
Keşfi, Hindistan Botanik Araştırmaları Servisi uzmanları Nellai koruma alanında yürüttükleri planlı floristik gezi sırasında yaptılar. Bitki, deniz seviyesinden yaklaşık 380 metre yükseklikte, bir dere kıyısındaki yamaçta, sık yaprak dökmeyen ormanın çevrelediği bir yerde bulundu. Elli fazla çiçekli birey güçlü ve sağlıklı görünüyordu ve araştırmacıların dikkatini hızla çeken de tam bu bolluk oldu. Yeni türün tanımı, damarlı bitkilerin taksonomisi ve korunması üzerine uluslararası hakemli bir yayın olan Kew Bulletin dergisinde 2026 yılında yayımlandı. Çalışmanın yazarları: Arumugam Senniappan, Sudeb Bera ve Karthigeyan Kaliamurthy.
Nellai koruma alanı, Sri Lanka ile birlikte dünyanın en zengin doğal bölgeleri arasında sayılan küresel biyoçeşitlilik sıcak noktalarından biri olan Batı Ghatlar'da yer alır. Sıradağ özellikle endemik türler bakımından zengindir. Batı Ghatlar'ın kuzey kesiminde Ceropegia cinsi 17 endemik tür barındırır; bu, bölgenin 159 kesin endemik çiçekli bitki türü arasında herhangi bir cinsten daha fazladır. Genel olarak Hindistan'da cins, yedi bölüme dağılmış 61 taksonla temsil edilir. Bu tablo, Kambale ve Yadav tarafından 2019 yılındaki revizyonda bir araya getirildi ve 61 taksonun 44 (72%) tanesi endemiktir. Başka bir deyişle yeni tür boşlukta değil, bu cinsin en yoğun çeşitlilik "yuvalarından" birinde ortaya çıktı. Korunan alanlar ormanları ve çayır topluluklarını muhafaza eder ve nadir türlerin uzun süre fark edilmeden kalabildiği yerler tam da buralardır. Bu tür bitkilerin dikkatten ne kadar kolay kaçtığını Ceropegia maculata'nın öyküsü gösteriyor: Tamil Nadu'da ilk tanımından 154 yıl sonra yeniden keşfedildi.
Görünüşte bitki, dar yapraklı ve sarkık saplı çok yıllık otsu bir forma benziyor. Doğrudan yaprak koltuklarından çıkan çiçekler, diğer özelliklerle birleştiğinde onu bir uzman için tanınır kılıyor. Herbaryum örnekleriyle ve dünya literatürüyle yapılan karşılaştırma, araştırmacıların karşısında gerçekten yeni bir takson olduğunu, bilinen bir türün varyantı olmadığını doğruladı.
Koruma statüsü şimdilik IUCN ölçütlerine göre "yetersiz veri" (Data Deficient) olarak belirlendi. Bu bir güvenlik işareti değil, bir boşluğun göstergesidir: yayılış alanı ve birey sayısı hakkında veri olmadan tehdidi değerlendirmek imkânsızdır. Koruma alanı sınırları içinde elliden fazla birey bulundu, ancak popülasyonun büyüklüğü ve yayılış alanının gerçek sınırları henüz bilinmiyor; bunların ilerideki arazi çalışmalarıyla ortaya çıkarılması gerekiyor. Bölge florası için bu durum ender değil. Sıradağın kuzey kesiminin endemik türler listesine göre 2014 yılında 34 takson yalnızca tip toplamalarından biliniyor ve yıllarca süren arazi aramalarına rağmen bir daha bulunamadı.
Böyle her keşif şunu hatırlatıyor: uzun süredir araştırılmış bölgelerde bile beyaz lekeler kalıyor ve bunları doldurmak ancak doğanın sakince gelişebildiği ve koruma alanlarının çalışmaya devam ettiği yerlerde mümkün oluyor.
