W środkowej części stanu Wiktoria ponad 65 tysięcy hektarów lasów otrzymało status parków narodowych — to największe rozszerzenie terenów chronionych w ciągu ostatniego półtora dziesięciolecia. Parlament przyjął ustawę już w listopadzie 2025 roku, a na początku października 2026 roku weszła ona w życie, tworząc Mount Buangor, Pyrenees oraz największy z nich — Wombat-Lerderderg National Park.
Te lasy są domem dla setek rzadkich i zagrożonych gatunków: pałanek wielkich, wielkich sów, dziobaków, scynków górskich, szczurów workowatych o pędzelkowatych ogonach oraz krytycznie zagrożonej Mount Cole grevillea. Stały status parku narodowego oznacza, że wycinka i przemysłowa eksploatacja są tu zakazane na zawsze. Dla kontynentu, który utracił więcej gatunków ssaków niż jakikolwiek inny w czasach współczesnych, takie spójne fragmenty lasu stają się prawdziwym buforem przeciw dalszemu zmniejszaniu się bioróżnorodności.
Za tą decyzją stoją lata pracy organizacji społecznych — Victoria National Parks Association, Wombat Forestcare i Wilderness Society. Przygotowywały one szczegółowe raporty ekologiczne, które przekonały rząd do przeprowadzenia dochodzenia i poparcia utworzenia parków. Teraz Parks Victoria wraz z ludami rdzennych mieszkańców — Dja Dja Wurrung, Wadawurrung i Wurundjeri — będzie opracowywać plany zarządzania na najbliższe dwanaście miesięcy.
Nowe parki nie tylko chronią przyrodę, ale też otwierają możliwości dla turystyki i wypoczynku: wędrówki piesze, kemping, trasy rowerowe. Lokalne społeczności zyskują miejsca pracy, a mieszkańcy stanu — dostęp do nietkniętych zakątków, gdzie można obserwować życie lasu w jego naturalnym rytmie.
Takie kroki pokazują, że konsekwentne wysiłki społeczeństwa obywatelskiego, oparte na danych naukowych, potrafią przekształcać wrażliwe tereny w bezpieczne schronienia dla dzikiej przyrody.
