In de noordelijke Andes van Peru hebben wetenschappers het bestaan van een nieuwe soort hoornuil bevestigd. De vogel leeft in een smalle strook hooggelegen graslanden, jalca genaamd, in de depressie van Huancabamba.
De soort heeft de naam Bubo jalca gekregen — de jalca-uil. De beschrijving is gepubliceerd in juli 2026 in het tijdschrift Audiornis. De auteurs zijn een internationale groep ornithologen onder leiding van Bernabé López-Lanús.
Qua uiterlijk en grootte verschilt de nieuwe uil nauwelijks van Bubo nigrescens uit de páramo van Ecuador en Colombia. Het belangrijkste verschil zit in de roep. De uil laat een korte en snelle kreet 'he-ku!' horen met de klemtoon op de eerste lettergreep.
Ter vergelijking: het mannetje van Bubo nigrescens zingt een langgerekte drielettergrepige 'koes-koen-go', en Bubo magellanicus een tweelettergrepige 'toe-koe'. De verschillen zijn duidelijk zichtbaar op spectrogrammen en oscillogrammen.
De formele beschrijving is gebaseerd op een vrouwtje dat al in juli 1980 is verzameld nabij Cruz Blanca, op 33 kilometer ten zuidwesten van Huancabamba, op een hoogte van ongeveer 3050 meter. Het exemplaar wordt bewaard in het Museum of Natural Science van de Louisiana State University, en de geluidsopnamen in de Macaulay Library van het Cornell Lab of Ornithology.
De jalca-uil is uiterst zeldzaam, zelfs binnen zijn verspreidingsgebied. Tot nu toe is er geen enkele foto van een levende vogel bekend. Zijn bestaan hangt af van de smalle zone van jalca en de aangrenzende nevelwouden.
De bedreigingen zijn ernstig. De jalca-graslanden worden actief ingenomen door dennenplantages, en de naburige nevelwouden worden bedreigd door houtkap. Hoe lang zal het lukken om deze soort met een klein verspreidingsgebied te behouden?
De ontdekking benadrukt hoe rijk en kwetsbaar de fauna van de Peruaanse Andes is. Zelfs in goed bestudeerde regio's blijft de wetenschap nieuwe soorten vinden, wiens toekomst direct afhangt van het behoud van unieke hooggelegen ecosystemen.
