Op Medinah Country Club, waar Europa 14 jaar geleden een 'wonder' verrichtte in de Ryder Cup, verrichtten de Amerikanen zondag hun eigen wonder. Met een achterstand van 7,5–10,5 voor de slotdag haalden ze 9,5 punten uit 12 in de singles en wonnen ze met 17–13. De elfde overwinning op rij in de Presidents Cup lijkt allang geen toeval meer, maar een wetmatigheid.
Het internationale team onder leiding van Mike Weir beleefde een vrijwel perfecte week in de teamformats. Ze wonnen vrijdag alle vijf de foursomes en behielden hun voorsprong tot zaterdag. De Canadezen Corey Conners en Nick Taylor versloegen zelfs Scottie Scheffler en Sam Burns. Het leek erop dat eindelijk het moment was aangebroken waarop 'de rest van de wereld' de Amerikaanse hegemonie zou doorbreken.
Maar op zondag veranderde alles. Acht van de elf beste spelers ter wereld in de Amerikaanse selectie kwamen uit in de singles en lieten simpelweg geen enkele kans liggen. Cameron Young, Justin Thomas, Scheffler, Collin Morikawa, Patrick Cantlay, Xander Schauffele en vooral de 21-jarige nieuwkomer Jackson Koivun kantelden het verloop van de partijen op de back nine. Koivun, die een achterstand van twee punten tegen Si Woo Kim omboog, werd het symbool van dit team — jong, onbevreesd en een week lang onverslaanbaar.
Aanvoerder Brandt Snedeker herinnerde de spelers de dag ervoor aan de geschiedenis van Medinah. 'Hier gebeuren vreemde dingen', zei hij. En er gebeurden inderdaad vreemde dingen: de Amerikanen domineerden in de individuele partijen, waar de diepte van de selectie en mentale weerbaarheid belangrijker zijn dan teamchemie. Het internationale team, samengesteld uit spelers uit verschillende landen en continenten, slaagde er niet in het momentum vast te houden.
Het slotakkoord kwam van Jacob Bridgeman, die op hole 18 tegen Min Woo Lee een par-putt van vier voet verzilverde. 17–13 — en opnieuw een trofee voor de VS. President Donald Trump, die bij de start aanwezig was, was getuige van een inmiddels vertrouwd scenario.
Deze overwinning werpt opnieuw de vraag op naar de toekomst van het toernooi. Zolang de VS over zo'n concentratie topspelers beschikken en de singles het beslissende format blijven, zullen de Internationals strijden om de tweede plaats. Om de balans te veranderen moet ofwel het format radicaal worden gewijzigd, ofwel worden gewacht tot de volgende generatie uit Azië en Australië eindelijk het niveau van de Amerikaanse machine evenaart.
