Op het Europees kampioenschap in Birmingham won de 24-jarige Amy Hunt niet zomaar de 200 meter; ze deed het met zo'n kracht alsof ze al de kroon paste van de eerste atlete die vier gouden medailles op één toernooi verovert. Na haar overwinning op de 100 meter eindigde ze in 22,19 seconden, sneller dan landgenote Dina Asher-Smith en de Ierse Rhasidat Adeleke, en verklaarde direct: "Twee van de vier, schatje."
Hunt is duidelijk niet van plan om te stoppen. De 4×100 meter estafette voor vrouwen en de gemengde estafette staan nog op het programma, en ze heeft al gewaarschuwd: geen feest of champagne vóór zondag. "Ik heb een plicht tegenover de meiden," zei ze. "We moeten laten zien wie de beste sprintnatie van Europa is."
Asher-Smith, in het verleden tweevoudig Europees kampioene op de 200 meter, moest dit keer genoegen nemen met brons. De dertigjarige loopster startte krachtig, maar kon op de finishlijn haar tempo niet vasthouden: Adeleke veroverde het zilver met een nationaal record, en Hunt het goud. Voor Asher-Smith is dit al haar negende Europese medaille, maar de teleurstelling was duidelijk zichtbaar: "Ik ben teleurgesteld met brons, maar tien jaar na mijn eerste overwinning is het op zich al een prestatie om bij de snelsten te blijven horen."
De vergelijking tussen de twee Britse atletes onthult de essentie van dit moment. Hunt, die deze zomer een moeilijke periode doormaakte op de 200 meter, keerde terug naar de afstand met hernieuwd zelfvertrouwen en kwam letterlijk "als een trein uit de bocht", aldus Jessica Ennis-Hill. Asher-Smith kon daarentegen, ondanks haar ervaring, de aanval van haar jonge rivale, wier snelheid en uithoudingsvermogen in de laatste 40 meter doorslaggevend bleken, niet afhouden.
De overwinning van Hunt past in het bredere beeld van de Britse dominantie op de sprintafstanden in Birmingham: Romell Glave en Jeremiah Azu behaalden goud en zilver op de 100 meter voor mannen, en Matthew Hudson-Smith won de 400 meter. Dit is geen toeval, maar het resultaat van systematisch werk, waarbij jonge talenten de ruimte krijgen voor hun ambities en veteranen blijven motiveren.
Hunt wil "iconisch" worden – de eerste die vier gouden medailles wint op één Europees kampioenschap. Haar doel gaat verder dan persoonlijke records: ze tart de geschiedenis en versterkt tegelijkertijd de positie van de Britse sprint als een kracht die de regels op het continent kan dicteren. Er staan nog twee races op het programma, en als alles goed gaat, zal Birmingham 2026 niet alleen herinnerd worden om de medailles, maar ook als het moment waarop één atlete de grenzen van het mogelijke verlegde.
