Op Wembley begon alles met een fout van een verdediger en eindigde het met een kenmerkende schijnbeweging van Oyarzabal. Spanje, de regerend wereld- en Europees kampioen, kwam terug van een 1:2-achterstand en won met 3:2 in de openingswedstrijd van de Nations League, waarmee het de ongeslagen reeks uitbreidde tot 39 wedstrijden. Engeland stond voor, maar wist de voorsprong opnieuw niet vast te houden tegen een ploeg die het de afgelopen jaren al tweemaal in finales versloeg.
Yamal scoorde al in de tweede minuut na een enorm balverlies van Guéhi. De Engelsen reageerden snel: Gordon maakte gelijk, en Kane kopte de thuisploeg op voorsprong. Het leek erop dat de 'Three Lions' eindelijk karakter zouden tonen na de teleurstelling op het wereldkampioenschap. Maar de strafschop van Kane in de tweede helft belandde op de lat — en alles veranderde.
Baena en Oyarzabal, die van de bank kwamen, keerden het spel binnen 14 minuten om. De eerste profiteerde van balverlies van O'Reilly, de tweede kreeg een perfecte pass en verschalkte de doelman technisch met een lob. Spanje kwam niet alleen terug — het liet zien hoe een mechanisme werkt dat jarenlang is bijgeschaafd: pressing, korte passes en koelbloedigheid op de beslissende momenten.
Voor Engeland is dit allang niet meer zomaar een nederlaag. Tegendoelpunten na eigen fouten, een gemiste strafschop en het ontbreken van een plan B tegen het Spaanse balbezit — dat alles wijst op systemische problemen onder leiding van Tuchel. Spanje bevestigt daarentegen: zelfs in een in wezen vriendschappelijk toernooi blijft het de maatstaf van tactische volwassenheid en mentale weerbaarheid.
Oyarzabal, die het winnende doelpunt maakte in de finale van het EK-2024, werd opnieuw de held tegen Engeland. Dat is geen toeval, maar een wetmatigheid: de ploeg van De la Fuente weet de kleinste misrekeningen af te straffen en ze om te zetten in een voordeel op de lange termijn.
