Na Wembley wszystko zaczęło się od błędu obrońcy, a skończyło firmowym zwodem Oyarzabala. Hiszpania, aktualny mistrz świata i Europy, odrobiła straty z 1:2 i wygrała 3:2 w debiucie Ligi Narodów, przedłużając serię bez porażki do 39 meczów. Anglia prowadziła, ale znowu nie utrzymała przewagi przeciwko drużynie, która już dwukrotnie pokonała ją w finałach ostatnich lat.
Yamal strzelił gola już w drugiej minucie po rażącej stracie Guehiego. Anglicy zareagowali szybko: Gordon wyrównał, a Kane głową wyprowadził gospodarzy na prowadzenie. Wydawało się, że „Trzy lwy” wreszcie pokażą charakter po niepowodzeniu na mistrzostwach świata. Ale rzut karny Kane’a w drugiej połowie trafił w poprzeczkę — i wszystko się zmieniło.
Baena i Oyarzabal, którzy weszli z ławki, odwrócili losy meczu w 14 minut. Pierwszy wykorzystał stratę O’Rileya, drugi otrzymał idealne podanie i technicznie przerzucił piłkę nad bramkarzem. Hiszpania nie tylko odrobiła straty — pokazała, jak działa mechanizm szlifowany latami: pressing, krótkie podania i zimna krew w kluczowych momentach.
Dla Anglii to już nie tylko porażka. Stracone gole po własnych błędach, niewykorzystany rzut karny i brak planu B przeciwko hiszpańskiej kontroli piłki — wszystko to wskazuje na problemy systemowe pod wodzą Tuchela. Hiszpania natomiast potwierdza: nawet w zasadzie towarzyskim turnieju pozostaje wzorcem dojrzałości taktycznej i odporności psychicznej.
Oyarzabal, który strzelił zwycięskiego gola w finale Euro-2024, znowu stał się bohaterem przeciwko Anglii. To nie przypadek, lecz prawidłowość: drużyna de la Fuente potrafi karać za najmniejsze błędy, zamieniając je w długoterminową przewagę.
