In Nieuw-Zeeland heeft zich een van de schattigste demografische explosies van het jaar voorgedaan.
Kakapo's — enorme groene papegaaien die niet kunnen vliegen, een nachtelijke levensstijl hebben en waggelend lopen — hebben plotseling besloten serieus werk te maken van de voortplanting.
In het seizoen van 2026 overleefden 90 kuikens.
En op 1 september werden ze officieel toegevoegd aan de totale populatie, en nu telt de wereld 325 kakapo's.
Voor een soort die nog niet zo lang geleden op de rand van uitsterven balanceerde, is dit een enorme overwinning.
Driehonderd kakapo's — voor het eerst in ongeveer 75 jaar
De laatste keer dat het aantal van deze vogels vermoedelijk boven de 300 individuen lag, was ongeveer 75 jaar geleden.
En toen in 1995 het moderne reddingsprogramma voor kakapo's van start ging, waren er nog maar 51.
Dat wil zeggen dat de mensheid er in drie decennia in is geslaagd de populatie meer dan zes keer zo groot te maken.
Bovendien zijn de huidige 90 kuikens een absoluut record.
In de eerste jaren van het programma zou het ongeveer zoveel tijd hebben gekost om zo'n aantal jonge vogels te krijgen. 16 jaar.
Nu hebben ze het in één seizoen gedaan.
Wat is een kakapo eigenlijk?
Als je je voorstelt dat een gewone papegaai een beetje is aangepast, zou het er ongeveer zo uitzien:
— het vermogen om te vliegen wegnemen;
— het gewicht verhogen tot 4 kilogram;
— hem nachtactief maken;
— een rond 'uilen'-gezicht toevoegen;
— hem laten waggelen;
— en hem een verbazingwekkend charmante gezichtsuitdrukking geven.
Het resultaat is een kakapo.
Dit zijn de zwaarste papegaaien ter wereld en de enige niet-vliegende nachtelijke papegaaien.
Maar ze haasten zich niet om kinderen te krijgen
Kakapo's planten zich lang niet elk jaar voort.
Gewoonlijk komt het juiste seizoen slechts eens in de 2–4 jaar, wanneer de Nieuw-Zeelandse rimubomen een bijzonder rijke vruchtenoogst geven.
Het vorige seizoen was in 2022.
En na een pauze van vier jaar vielen de omstandigheden eindelijk zo gunstig samen dat de kakapo's een ware familiale marathon hielden.
Wetenschappers vermoeden al dat ze op het volgende grote seizoen misschien niet zo lang hoeven te wachten — het zou rond 2028 kunnen plaatsvinden.
Van 51 vogels naar 325
Achter het grappige uiterlijk van de kakapo schuilt een behoorlijk dramatisch verhaal.
Ooit waren deze vogels wijdverspreid in Nieuw-Zeeland. Maar de komst van door de mens geïntroduceerde roofdieren — vooral ratten, katten en hermelijnen — heeft de soort bijna uitgeroeid.
Tegenwoordig leven kakapo's voornamelijk op speciaal beschermde gebieden zonder roofdieren, en elke volwassen papegaai wordt door specialisten gevolgd met behulp van een kleine radiozender.
Daarom zijn de huidige 325 vogels niet zomaar een mooi getal.
Het is het resultaat van tientallen jaren werk van wetenschappers, vrijwilligers en natuurbeschermers.
En toch kun je het gevoel niet van je afschudden dat de kakapo's zelf een beetje hebben besloten te helpen.
Vier jaar lang zwegen ze.
En toen keken ze elkaar aan en besloten ze kennelijk:
“Oké. Tijd om de soort te redden”.
En ze leverden meteen 90 kuikens.
