10-11 Haziran 2026 tarihlerinde gerçekleştirilecek olan ECB toplantısı, Eurostat'ın Nisan ayı verilerine göre euro bölgesinde enflasyonun yıllık bazda %1,8'e gerilediği bir dönemde yapılacak; ancak yapısal kısıtlamalar regülatörün politika faizinde indirime gitmesine engel teşkil ediyor.
2019-2020 yıllarındaki tarihsel tecrübeler, ECB'nin jeopolitik riskler ve enerji sektöründeki belirsizliklerin sürdüğü dönemlerde faiz oranlarını korumayı tercih ettiğini gösteriyor. O dönemde de enflasyondaki benzer bir yavaşlama, enerji fiyatlarında yeni bir artış endişesi nedeniyle faizlerde beklenen gevşemeyi hemen beraberinde getirmemişti. Günümüzde de durum oldukça benzer: ABD ve Katar’dan gelen LNG sevkiyatları Kızıldeniz’deki olası aksamalara karşı hassasiyetini korurken, Avrupa sanayisi de kriz öncesi üretim hacimlerine henüz ulaşabilmiş değil.
Kilit aktörlerin temel çıkarları tek bir noktada birleşiyor: ECB, faiz indirimi konusunda verilen erken sinyallerin euronun değer kaybetmesine ve enflasyon baskısının yeniden artmasına yol açtığı 2022 yılındaki hatayı tekrarlamak istemiyor. Almanya Merkez Bankası (Bundesbank) ve Fransa Merkez Bankası (Banque de France), 2027 yılında euro bölgesindeki birçok ülkede yaşanacak seçim sürecini de dikkate alarak temkinli duruşun sürdürülmesinde ısrar ediyor. Mevcut faiz oranlarının korunması, kredi marjları yüksek kalmaya devam eden Avrupalı bankalar için de örtülü bir avantaj sağlıyor.
Sert politika değişimlerinin sonuçlarına dair kurumsal hafıza, dış enerji kaynaklarına olan bağımlılık ve piyasa güvenini koruma gerekliliği gibi baskın güçler ortak bir paydada buluşuyor. Toplantıdan çıkması en muhtemel sonuç, faiz oranının %3,75 seviyesinde sabit tutulması ve karar metninde nötr bir üslubun benimsenmesidir. Bu karar, ECB'ye hasat verileri ile kışlık doğalgaz stoklarının netleşeceği sonbahar aylarına kadar hareket alanı kazandıracaktır.
Enflasyonun %1,5’in altına inmesi ve Almanya’daki ticari faaliyetlerin sert bir şekilde kötüleşmesi gibi iki ciddi karşı tez, ECB’yi Temmuz ayında ton değişikliğine zorlayabilir. Ancak her iki senaryonun da gerçekleşmesi için henüz elimizde olmayan Mayıs ve Haziran ayı verilerinin bu durumu teyit etmesi gerekiyor.
Önümüzdeki altı hafta boyunca öngörülerin doğruluğunu kanıtlayacak olan temel gösterge, 10 yıllık Alman tahvil getirileri ile İtalyan tahvilleri arasındaki makasın seyri olacaktır. Eğer bu fark 120 baz puanın altında kalır ve tahvil getirisi %2,6'yı aşmazsa, piyasanın ECB’den gelen nötr mesajı panik yapmadan kabullendiği teyit edilmiş olacak.
Toplantıyı takip eden ilk iki hafta içinde Yönetim Konseyi üyeleri tarafından yapılacak açıklamalara dikkat edin; zira sonbahardaki olası bir indirim kararına dair en net sinyaller bu yorumlarda saklı olacak.
