Durum umutsuz görünüyordu: «Winnipeg Jets», üçüncü periyodun bitimine iki buçuk dakika kala «Montreal Canadiens» karşısında 0:4 gerideydi ve üst üste onuncu yenilgisine doğru gidiyordu. Bunun yerine konuk ekip 2 dakika 6 saniye içinde dört gol attı, siren sesinden 33 saniye önce skoru eşitledi ve uzatmada galibiyeti kopardı — 5:4. Bu, lig tarihindeki en geç dört gollük geri dönüştü.
Bu ana kadar normal sürenin son üç dakikasında dört gol gerisinde olan takımlar hiç kazanmamıştı — istatistik 0-10 299-0 idi. «Jets» sadece kuralı çiğnemedi, bunu dokuz maçlık galibiyetsiz serinin ortasında ve önceki maçtaki 0:7 hezimetinin ardından yaptı. Psikolojik çöküş çoktan takımın bir parçası hâline gelmiş gibiydi, ama o akşam bir şeyler ters yönde kırıldı.
Kilit nokta yalnızca karakter değil, somut eylemlerdi. Savunma oyuncusu Tyrel Bauer, NHL'deki ilk golleriyle skoru açtı ve «Gordie Howe hat-trick»ini tamamladı — gol, asist ve kavga. Morgan Barron 2'e karşı 1 pozisyonunu gole çevirdi, Kyle Connor ise boş kale ve üstünlük oyunu sırasında 27 saniye içinde kaleyi iki kez havalandırdı. Uzatmada Dylan Samberg, Adam Lowry'nin pasını gole çevirdi. Normal sürede topa sahip olma «Winnipeg»in tarafındaydı — 36 dakikaya karşı 24 dakika — ve geri dönüşteki beş golün tamamı orta bölgeden yapılan isabetli şutların sonucuydu.
«Canadiens» için bu, rehavetin klasik bir örneği oldu: 4:0 skorunda oyuncular, kendi sözleriyle, «maçın bittiğini düşündüler». İki gol atan Cole Caufield daha sonra bunu kabul etti — mazeret yok. Tek gol farkının çoğu zaman her şeyi belirlediği hokeyde, son dakikalarda dört gollük bir avantaj, rakip hâlâ her şeyin bitmediğine inanmaya başladığı anda bir yanılsamaya dönüşür.
Bu olay, herhangi bir kötü gidiş serisinin ne kadar kırılgan olduğunu ve skor tabelasındaki rakamlar artık hiçbir şans bırakmadığı anda inancın ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. «Winnipeg» kanıtladı: Bir takım en derin çukurda bile yalnızca skoru değil, kendi tarihini de tersine çevirebilir.
