Bilim insanları, Arjantin kıyılarında soğuk metan sızıntılarını araştırmak üzere bir keşif gezisi planlamışlardı; ancak kameralar, beklenen kimyasal yaşam vahaları yerine bambaşka bir şeyi kaydetti. Güney Atlantik'te, altı yüz metre ve daha derinlerde, bilinen en büyük Bathelia candida mercan resifi keşfedildi; bu yapı, yüz ölçümü bakımından Vatikan'a yaklaşıyor. Falkor (too) gemisi ve SuBastian aracıyla gerçekleştirilen keşif gezisi aslında bambaşka bir şey ararken, bilimin varlığından neredeyse hiç haberdar olmadığı koca bir dünya buldu.
Keşif gezisinin baş bilim insanı, Buenos Aires Üniversitesi ve CONICET'ten Maria Emilia Bravo, ekibin Arjantin derinliklerinde bu denli yoğun bir yaşamla karşılaşmayı beklemediğini itiraf etti. Resif, bilinen kümelenmeler baz alındığında dört yüz kilometrekareden fazla bir alana yayılıyor; ancak ana kısmı yaklaşık 0,4 kilometrekarelik bir alanı kaplıyor. Bu soğuk su mercanları yavaş büyüyor, uzun yaşıyor ve onlarca türün barınak, yiyecek ve üreme alanı bulduğu üç boyutlu bir mimari oluşturuyor. Henüz tanımlanması gereken salyangozlar, deniz kestaneleri, deniz şakayıkları ve solucanlar gibi yirmi sekiz yeni tür adayının çoğu tam da bu resifin çevresinde yoğunlaşmış durumda.
Resifin yanı sıra kameralar, Arjantin sularında yaklaşık 3890 metre derinlikte ilk kez belgelenen bir balina leşini görüntüledi. Dipte yatan iskelet gerçek bir vahaya dönüşmüş durumda: Köpekbalıkları, yengeçler ve kemiklerle beslenen Osedax solucanları, burayı onlarca yıl boyunca bir besin kaynağı olarak kullanıyor. Bilim insanları bu "mezarlığın" yakınında, çapı bir metreye varan çanı ve on metre uzunluğundaki kol benzeri dokunaçlarıyla, çevresinde çevik balıkların geçici sığınak bulduğu nadir bir dev hayalet denizanası olan Stygiomedusa gigantea'yı da gördüler.
Keşif gezisi ayrıca insan varlığının izlerini de kaydetti: plastik poşetler, balıkçı ağları ve hatta neredeyse mükemmel durumdaki bir VHS video kaset. Onlarca yıl dayanan plastik, derinliklere bilimsel kameralardan daha önce ulaşmış. Bu sadece rastgele bir çöp değil; gezegenin en ücra köşelerinin bile artık el değmemiş kalmadığının bir hatırlatıcısı. Arjantin Okyanus Bilimi Enstitüsü'nden biyolog Melisa Fernandez Severini, toplanan örneklerin bu ekosistemlerin sadece zenginliğini değil, aynı zamanda kırılganlığını da anlamaya yardımcı olacağını belirtti.
Derin deniz mercan resifleri ve metan sızıntıları, enerjinin güneşten değil, kimyasal reaksiyonlardan veya yukarıdan düşen kalıntılardan geldiği devasa bir yaşam ağında bağlayıcı halkalar görevi görür. Su altındaki böyle bir "şehir" beklenenden daha büyük çıktığında, bu durum Dünya'nın yaşam alanının yüzde 98'i hakkında ne kadar az şey bildiğimize dair algımızı değiştirir. Bu keşif şunu gösteriyor: Boş ve karanlık görünen yerler, aslında tek bir dikkatsiz trol hareketiyle veya atık boşaltımıyla kolayca yok edilebilecek bir yaşamla dolup taşıyor olabilir.
Arjantin derinlikleri artık tesadüfi bir bulgunun koca bir bölgenin biyoçeşitlilik haritalarını nasıl yeniden yazabileceğinin bir örneği haline geldi. Potansiyel olarak yirmi sekiz yeni tür, rekor kıran bir resif ve ilk kez filme alınan bir balina leşi; tüm bunlar hedefini "ıskalayan" tek bir keşif gezisinin sonucu. Bu tür keşifler insanı düşündürüyor: Henüz hiçbir kameranın inmediği yerlerde daha kaç tane böyle gizli dünya keşfedilmeyi bekliyor?
Derin deniz dünyasına açılan her yeni pencere, hassas yaşam alanlarını korumanın, onları incelemekle ve tüm gezegen için taşıdıkları değerin farkına varmakla başladığını hatırlatıyor.
