Op 8 oktober 2026 reikte Donald Trump in het United States Institute of Peace de National Medal of Science uit aan Elon Musk, Sergej Brin, Jensen Huang en Lisa Su, evenals medailles op het gebied van technologie aan Satya Nadella en Michael Dell. De plechtigheid vond plaats in het kader van de top 'Wetenschap: een nieuw gouden tijdperk', waar de president de aanvang van een nieuw tijdperk van Amerikaanse prestaties aankondigde.
Dit is niet zomaar een ritueel van erkenning voor verdiensten. Trump, die is teruggekeerd naar het Witte Huis, gebruikt de hoogste wetenschappelijke onderscheidingen van het land om zijn rol als beschermheer van innovatie te benadrukken. In het verleden bekritiseerde hij vaak 'de elites van Silicon Valley', maar nu noemt hij Musk publiekelijk 'een moderne Thomas Edison' en dankt hij immigranten voor hun bijdrage aan het Amerikaanse leiderschap.
Daar zit een duidelijke berekening achter. De regering-Trump heeft de steun van technologiereuzen nodig om haar plannen voor AI, kwantumcomputing en kernenergie in de ruimte te verwezenlijken. De bedrijven hebben 2,4 miljard dollar aan rekenkracht voor federale instanties toegezegd. Tegelijkertijd klinken er oproepen om immigratie voor talenten te vereenvoudigen, hoewel vicepresident Vance enkele uren voor de plechtigheid aankondigde dat het programma voor Microsoft en andere bedrijven wordt opgeschort.
Het gedragspatroon van Trump wordt hier bevestigd: hij heeft altijd symbolische gebaren weten om te zetten in een instrument om bondgenoten te binden. Eerder lag hij in conflict met Musk vanwege DOGE, maar nu er resultaten nodig zijn op het gebied van 'superintelligentie', worden onderscheidingen een middel om loyaliteit te bezegelen. Het publieke imago van 'verdediger van de Amerikaanse arbeiders' staat haaks op de werkelijkheid — vijf van de zes bekroonden zijn in het buitenland geboren.
De krachten die op de president inwerken, zijn duidelijk. Op korte termijn — snelle overwinningen in wetenschap en technologie laten zien. Op middellange termijn — een erfenis van een 'gouden tijdperk' nalaten. Verborgen — de steun behouden van invloedrijke donateurs en bedrijven wier technologieën de economie bepalen. Als niemand had toegekeken, had Trump waarschijnlijk de voorkeur gegeven aan directe deals zonder publieke medailles.
Stelt u zich een schaakpartij voor waarin de stukken niet worden opgesteld voor de wedstrijd, maar om de partners eraan te herinneren: 'U speelt op mijn bord.' Zo ziet deze top eruit — niet over wetenschap op zichzelf, maar over de herverdeling van invloed tussen macht en kapitaal.
Uiteindelijk laten Trumps onderscheidingen zien hoe de tweede regering balanceert tussen de retoriek van het nationalisme en de pragmatische behoefte aan mondiale talenten en technologieën. Dit is geen breuk met het verleden, maar een logisch vervolg daarop onder nieuwe druk.
