Na świecie po raz pierwszy przeprowadzono na dużą skalę testy pływających wetlands w oczyszczalniach ścieków. Na wyspie Phillip w stanie Wiktoria w Australii zainstalowano platformę z rodzimą roślinnością w lagunie ściekowej.
Dwuletni eksperyment przeprowadzili naukowcy z RMIT University we współpracy z Westernport Water i CSIRO. Platforma o powierzchni około 330 metrów kwadratowych – wielkości półtora kortu tenisowego – została obsadzona trzciną i turzycą.
Korzenie roślin zwisały do wody, tworząc środowisko dla drobnoustrojów. To właśnie one, a nie usuwanie substancji odżywczych, okazały się kluczem do redukcji emisji.
Wyniki wykazały: całkowite emisje gazów cieplarnianych spadły o około 30 procent w porównaniu z laguną kontrolną. Emisje CO₂ spadły o 36 procent, a metanu – o 66 procent.
Spadek nastąpił już po czterech-siedmiu miesiącach od instalacji. Poziom azotu również obniżył się o 18 procent.
Ścieki mają znaczący udział w globalnych emisjach metanu i podtlenku azotu. Natura zaproponowała tutaj proste rozwiązanie bez skomplikowanych technologii.
Czy takie podejście można przenieść na inne regiony i rodzaje zbiorników wodnych? Badacze testują już tę konstrukcję w stawach rolniczych w regionie Bass Coast.
Pływające wetlands łatwo wkomponowują się w istniejące laguny. Otwiera to drogę do dekarbonizacji sektora wodnego za pomocą rozwiązań opartych na naturze.
Projekt wspiera cele stanu Wiktoria dotyczące osiągnięcia neutralności węglowej do 2035 roku. Dalsze testy pokażą, jak szeroko można stosować tę metodę.
