Oficjalne prognozy Międzyamerykańskiego Banku Rozwoju oraz firmy MAPFRE wskazują, że wzrost PKB Ameryki Łacińskiej i Karaibów w 2026 roku wyniesie od 2,0 do 2,3 procent. Jednak za tymi liczbami kryje się głębszy problem: polityka celna USA może zmienić strukturę regionalnego handlu szybciej, niż spodziewają się tego analitycy.
Ograniczenia strukturalne od dziesięcioleci pozostają niezmienne. Niska dywersyfikacja eksportu, uzależnienie od cen surowców oraz słaba integracja wewnątrzregionalna ograniczają potencjał przyspieszenia gospodarczego. Dywidenda demograficzna stopniowo wygasa, a bariery instytucjonalne nadal hamują napływ inwestycji długoterminowych.
Obecnie kluczową rolę odgrywa nadchodząca korekta polityki handlowej Waszyngtonu. Państwa, których eksport do USA przekracza 15 procent PKB, okażą się najbardziej narażone na wstrząsy. Meksyk i Ameryka Środkowa przygotowują już alternatywne trasy dostaw, podczas gdy Ameryka Południowa liczy na utrzymanie popytu ze strony Chin.
Realne interesy regionalnych rządów i wielkich korporacji są częściowo zbieżne: wszystkim zależy na zachowaniu dostępu do rynku amerykańskiego bez gwałtownego wzrostu kosztów. Jednocześnie ukrytym beneficjentem przedłużającej się niepewności stają się dostawcy z Azji, gotowi zastąpić towary latynoamerykańskie na podobnych warunkach.
Najbardziej prawdopodobny scenariusz zakłada utrzymanie tempa wzrostu w granicach 2,1–2,2 procent, pod warunkiem że nowe cła nie przekroczą 10–15 procent na kluczowe produkty. Mechanizm jest prosty: eksporterzy przekierują część dostaw na rynek wewnętrzny oraz do innych regionów, a banki centralne złagodzą politykę pieniężną, aby zrekompensować zewnętrzny wstrząs.
Istnieją dwa główne zagrożenia, które mogą zmienić ten obraz. Po pierwsze, eskalacja ceł powyżej 25 procent na szeroką gamę towarów. Po drugie, jednoczesne spowolnienie chińskiej gospodarki, co doprowadziłoby do spadku cen surowców. W obu przypadkach tempo wzrostu może spaść poniżej 1,5 procent.
Kluczowym wskaźnikiem będzie decyzja Systemu Rezerwy Federalnej w sprawie stóp procentowych w marcu 2026 roku oraz pierwsze oficjalne komentarze nowego składu Przedstawicielstwa Handlowego USA. To właśnie te dwa wydarzenia w ciągu sześciu tygodni pokażą, jak poważnie Waszyngton zamierza zaostrzyć reżim celny.
Inwestorzy oraz rządy w regionie powinni już teraz dywersyfikować kierunki eksportu i przyspieszać zawieranie umów z partnerami z Azji i Europy, nie czekając na ostateczne decyzje Waszyngtonu w sprawie ceł.
