Officiële prognoses van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank en verzekeraar MAPFRE wijzen op een bbp-groei voor Latijns-Amerika en het Caribisch gebied tussen de 2,0 en 2,3 procent in 2026. Achter deze cijfers gaat echter een fundamenteler probleem schuil: het Amerikaanse handelsbeleid zou de regionale handelsstructuur wel eens sneller kunnen veranderen dan analisten momenteel voorzien.
De structurele beperkingen zijn al decennialang nagenoeg onveranderd gebleven. Een gebrek aan exportdiversificatie, de afhankelijkheid van grondstofprijzen en een zwakke integratie binnen de regio zelf beperken het groeipotentieel. Bovendien neemt het demografisch dividend langzaam af, terwijl institutionele barrières de instroom van langetermijninvesteringen blijven belemmeren.
Momenteel speelt de aanstaande koerswijziging in het handelsbeleid van Washington een cruciale rol. Landen waarvan de export naar de Verenigde Staten meer dan 15 procent van het bbp beslaat, blijken het meest kwetsbaar te zijn. Mexico en Centraal-Amerika bereiden inmiddels al alternatieve aanvoerroutes voor, terwijl Zuid-Amerika hoopt op een aanhoudende vraag vanuit China.
De belangen van regionale overheden en grote ondernemingen komen deels overeen: iedereen is gebaat bij behoud van toegang tot de Amerikaanse markt zonder dat de kosten explosief stijgen. Ondertussen profiteren Aziatische leveranciers stilletjes van de aanhoudende onzekerheid, aangezien zij klaarstaan om Latijns-Amerikaanse goederen onder vergelijkbare voorwaarden te vervangen.
Het meest waarschijnlijke scenario gaat uit van een groeitempo tussen de 2,1 en 2,2 procent, mits nieuwe tarieven op kernproducten de 10 tot 15 procent niet overschrijden. De werking is simpel: exporteurs zullen een deel van hun leveringen naar de binnenlandse markt of andere regio's verleggen, terwijl centrale banken het monetaire beleid zullen versoepelen om de externe schok op te vangen.
Er zijn twee grote risico's die dit beeld kunnen verstoren. Ten eerste is er het gevaar dat de tarieven voor een breed scala aan goederen boven de 25 procent uitstijgen. Ten tweede kan een gelijktijdige afkoeling van de Chinese economie de grondstofprijzen omlaag drukken. In beide gevallen zou de regionale groei tot onder de 1,5 procent kunnen dalen.
Een belangrijke graadmeter wordt het rentebesluit van de Federal Reserve in maart 2026 en de eerste officiële verklaringen van de nieuwe Amerikaanse handelsvertegenwoordiging. Deze twee gebeurtenissen zullen binnen een tijdsbestek van slechts zes weken duidelijk maken hoe serieus Washington is over het aanscherpen van het tariefregime.
Voor investeerders en regeringen in de regio is het raadzaam om nu al exportmarkten te diversifiëren en de onderhandelingen met Aziatische en Europese partners te versnellen, in plaats van af te wachten tot de definitieve besluiten uit Washington vallen.
