Niedawne odkrycie naukowe dokonane przez badaczy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley zmusiło naukowców do ponownego przyjrzenia się znanym łańcuchom ekologicznym oraz ukrytej fizjologii organizmów żywych. Jak się okazuje, zwykłe pszczoły oraz kolibry regularnie spożywają alkohol podczas codziennych aktywności, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Nowe, szeroko zakrojone badanie biologiczne wykazało, że nektar wielu roślin kwitnących w sposób naturalny zawiera niewielkie dawki spirytusu. Ten proces chemiczny jest inicjowany przez aktywność mikroskopijnych drożdży, które przenikają do pąków wraz z obcą mikroflorą i wywołują fermentację cukrów zawartych w słodkim soku roślinnym.
W rezultacie tak istotni dla biosfery zapylacze, jak ptaki i owady, mają stały kontakt z alkoholem podczas każdego żerowania w ciągu dnia. Na pierwszy rzut oka stężenie etanolu w nektarze może wydawać się człowiekowi znikome. Naukowcy przeprowadzili jednak precyzyjne obliczenia, uwzględniając mikroskopijną wagę tych zwierząt oraz ogromne ilości płynnego pokarmu, który muszą codziennie pochłaniać, aby utrzymać poziom energii. Okazało się, że w stosunku do masy własnego ciała niektóre gatunki kolibrów i dzikich pszczół przyjmują codziennie dawkę alkoholu odpowiadającą porcji dorosłego człowieka wypijającego pełny kieliszek trunku.
Najbardziej zaskakującym odkryciem dla biologów był fakt, że zwierzęta te nie wykazują absolutnie żadnych oznak upojenia, spowolnienia reakcji czy zatrucia. Ptaki zachowują nienaganną koordynację ruchową podczas wykonywania skomplikowanych manewrów w locie, a pszczoły bezbłędnie orientują się w terenie i odnajdują drogę powrotną do swoich uli. Może to wskazywać na fakt, że w toku długotrwałej wspólnej ewolucji u zapylaczy wykształciła się unikalna i niezwykle skuteczna odporność na etanol, pozwalająca ich metabolizmowi na błyskawiczne rozkładanie toksyn bez najmniejszego uszczerbku dla zdrowia i organów wewnętrznych.
Odkrycie to radykalnie zmienia dotychczasowe paradygmaty naukowe dotyczące interakcji między florą a fauną. Wcześniej sądzono, że nektar kwiatowy stanowi wyłącznie czyste i bezpieczne źródło energii węglowodanowej. Obecnie naukowcy stoją przed zadaniem głębszego zbadania, w jaki sposób ten ukryty czynnik alkoholowy wpływa na powiązania ekologiczne oraz zachowania społeczne dzikich zwierząt. Co więcej, szczegółowe poznanie mechanizmów biochemicznych chroniących pszczoły i kolibry przed szkodliwym działaniem alkoholu może otworzyć nowe horyzonty w rozumieniu ewolucji metabolizmu oraz ogólnej adaptacji organizmów żywych do zmieniającego się środowiska.
