W górach Helan Shan, gdzie spotykają się stepy i pustynie Mongolii Wewnętrznej, naukowcy ukończyli drugą kompleksową ekspedycję naukową i przedstawili światu sześć wcześniej nieznanych gatunków organizmów żywych. Wyniki, ogłoszone na początku września 2026 roku, są efektem trzyletniej pracy rozpoczętej w 2023 roku i zakończonej badaniami terenowymi w 2025 roku.
Wśród nowości znajdują się dwa gatunki roślin naczyniowych: czosnek krótkoszypułkowy (Allium brevipedicellatum) o niezwykle krótkich szypułkach kwiatowych oraz astragalus helan-szański (Astragalus helanshanensis), kompaktowy przedstawiciel roślin bobowatych, przystosowany do surowych warunków. Trzy gatunki porostów – różowo-pomarańczowy owocnikowy (Gyalolechia farinosa), pęcherzykowaty pomarańczowy (Gyalolechia pustulata) i szanański drobnoporowaty (Porpidinia shananensis) – uzupełniły listę organizmów kryptogamicznych, a jeden gatunek owada, szeroka karschia (Karschia latuis), dodał różnorodności faunie stawonogów.
Ekspedycja, zorganizowana przez zarząd rezerwatu wspólnie z ośmioma instytucjami naukowymi, łączyła tradycyjne metody zbierania próbek z nowoczesnymi technologiami: sekwencjonowaniem molekularnym i siecią kamer na podczerwień. W rezultacie udało się zarejestrować 4598 gatunków organizmów, aktualizując dane dotyczące wszystkich głównych grup – od grzybów i porostów po kręgowce.
Helan Shan odgrywa kluczową rolę jako naturalna bariera powstrzymująca pustynie Tengger i Ulan Buh oraz jako centrum bioróżnorodności, gdzie krzyżują się flory kilku regionów. To właśnie izolacja geograficzna i różnorodność mikroklimatów przyczyniły się do powstania form endemicznych, które obecnie otrzymały naukowy opis.
Oprócz sześciu nowych gatunków ekspedycja ujawniła 568 nowych rekordów na różnych poziomach – 20 dla Chin i 243 dla Mongolii Wewnętrznej. Dane te staną się podstawą do aktualizacji planów zarządzania rezerwatem i utworzenia parku narodowego, pomagając dokładniej ocenić skuteczność wieloletnich działań na rzecz ochrony i odtwarzania ekosystemów.
Systematyczne badania suchych obszarów górskich pozwalają nie tylko odkrywać nowe gatunki, ale także wzmacniać strategie ich długoterminowej ochrony.
