In de Helan Shan-bergen, waar de steppen en woestijnen van Binnen-Mongolië samenkomen, hebben wetenschappers de tweede uitgebreide wetenschappelijke expeditie afgerond en zes voorheen onbekende soorten levende organismen aan de wereld gepresenteerd. De resultaten, die begin september 2026 werden bekendgemaakt, zijn de uitkomst van drie jaar werk, dat in 2023 begon en met veldonderzoek in 2025 werd afgerond.
Onder de nieuwkomers bevinden zich twee soorten vaatplanten: de kortstelige ui (Allium brevipedicellatum) met buitengewoon korte bloemstelen en de Helan Shan-astragalus (Astragalus helanshanensis), een compacte vertegenwoordiger van de vlinderbloemenfamilie, aangepast aan barre omstandigheden. Drie korstmossoorten – het roze-oranje vruchtbare (Gyalolechia farinosa), het blaasvormige oranje (Gyalolechia pustulata) en het Shanan-fijnporige (Porpidinia shananensis) – hebben de lijst van cryptogame organismen uitgebreid, en één insectensoort, de brede Karschia (Karschia latuis), heeft diversiteit toegevoegd aan de fauna van geleedpotigen.
De expeditie, georganiseerd door het reservaatbeheer samen met acht wetenschappelijke instellingen, combineerde traditionele methoden van monstername met moderne technologieën: moleculaire sequencing en een netwerk van infraroodcamera's. Uiteindelijk werden 4598 soorten organismen geregistreerd, waarmee de gegevens over alle belangrijke groepen – van schimmels en korstmossen tot gewervelde dieren – werden bijgewerkt.
De Helan Shan speelt een sleutelrol als natuurlijke barrière die de opmars van de Tengger- en Ulan Buh-woestijnen tegenhoudt, en als centrum van biodiversiteit waar de flora van verschillende regio's elkaar kruisen. Juist de geografische isolatie en de diversiteit aan microklimaten hebben bijgedragen aan de vorming van endemische vormen, die nu een wetenschappelijke beschrijving hebben gekregen.
Naast de zes nieuwe soorten heeft de expeditie 568 nieuwe waarnemingen op verschillende niveaus opgeleverd – 20 voor China en 243 voor Binnen-Mongolië. Deze gegevens vormen de basis voor het bijwerken van de beheerplannen van het reservaat en de oprichting van een nationaal park, en helpen om de effectiviteit van jarenlange maatregelen voor bescherming en herstel van ecosystemen nauwkeuriger te beoordelen.
Systematisch onderzoek van droge berggebieden maakt het niet alleen mogelijk om nieuwe soorten te ontdekken, maar ook om strategieën voor hun langdurige bescherming te versterken.
