W nocy z 24 na 25 października 2026 roku we Włoszech przesuwa się zegary o godzinę do tyłu, przechodząc na czas zimowy. Dla psów i kotów oznacza to przesunięcie rytmów biologicznych: zwykłe pory karmienia wydają się spóźnione, a ciemność zapada wcześniej, co wywołuje niepokój i zaburzenia snu.
Zwierzęta domowe nie kierują się tarczą zegara, lecz polegają na rytmach okołodobowych i kolejności codziennych zdarzeń — przebudzenia, spacerów, posiłków i zabaw. Nagłe przesunięcie o godzinę zaburza tę przewidywalność, a podopieczni mogą okazywać zniecierpliwienie, wzmożoną aktywność lub nietypowe zachowania, dopóki ich wewnętrzny zegar nie przystosuje się do nowego rozkładu.
Koty jako zwierzęta zmierzchowe są szczególnie wrażliwe na wcześniejsze zapadanie ciemności: ich szczyty aktywności przypadają na świt i zmierzch, dlatego po przestawieniu wskazówek niektóre zaczynają przejawiać nadmiar energii wieczorem lub budzą się wcześniej niż zwykle. U psów zmiana oświetlenia podczas spacerów może nasilić czujność, zwłaszcza u osobników wrażliwych lub słabo zsocjalizowanych, prowadząc do reakcji lękowych, szczekania lub silnego napinania smyczy.
Weterynarz-behawiorysta Manuela Michelazzi z kliniki AniCura Clinica Veterinaria San Siro wyjaśnia: psy i koty nie wiążą czasu z cyframi, lecz opierają się na rytmach okołodobowych i rytuałach ustalonych przez opiekunów. Nagłe przesunięcie tworzy realne poczucie głodu i biologiczną niezgodność, która wywołuje frustrację lub niepokój oczekiwania.
Główną zasadą pomocy jest stopniowość. Na cztery–pięć dni przed lub po zmianie czasu zaleca się przesuwanie głównych aktywności — karmienia, spacerów i zabaw — o 10–15 minut dziennie, aby organizm podopiecznego przystosował się bez gwałtownego skoku. Ważne jest zachowanie zwykłych rytuałów: kolejności powitań, przygotowań do spaceru czy gestów poprzedzających karmienie.
W czasie oczekiwania na jedzenie warto proponować zajęcia alternatywne: zabawy rozwijające intelekt, zadania węchowe polegające na szukaniu lub bezpieczne gryzaki. Psom spacery lepiej planować po znanych i dobrze oświetlonych trasach, zachowując spokój opiekuna i używając niezawodnych szelek. Jeśli zmiany apetytu, snu lub zachowania się utrzymują, warto zgłosić się do weterynarza.
Przewidywalność codziennych rytuałów pozostaje kluczowym czynnikiem uspokajającym, zwłaszcza dla zwierząt z lękową przeszłością, i pomaga szybciej odzyskać równowagę nawet przy zmianie czasu.
