Festiwal Tai Gou Jie, czyli „Święto noszenia psów”, odbywa się co roku w siódmym miesiącu kalendarza księżycowego we wsi Jiaobang w powiecie Jianhe w prowincji Guizhou w południowo-zachodnich Chinach. Miejscowi mieszkańcy z ludu Miao wybierają psa, ubierają go w tradycyjny strój i niosą na bambusowych noszach przez wieś, wyrażając wdzięczność zwierzętom jako świętym wybawcom. Tradycja została uznana za lokalne niematerialne dziedzictwo kulturowe w 2015 roku.
Podczas święta wybiera się jednego psa — tradycyjnie białą samicę, a obecnie także dorosłe samce lub miejscowe psy rasy xiasi. Zwierzę zdobi się ręcznie wykonaną tygrysią czapką i srebrną obrożą, po czym procesja z rytualnym kapłanem czytającym starożytne teksty obchodzi wieś i pola. Uczestnicy wykonują tańce z bębnami i odprawiają obrzędy przyzywające deszcz i obfite plony.
Korzenie zwyczaju sięgają dawnych legend. Jedna z nich opowiada o silnej suszy, która groziła zniszczeniem zasiewów. We śnie starszemu objawiło się bóstwo i nakazało modlić się razem z psem — po rytuale spadł deszcz i uratowano plony. Inna historia wiąże psy z poszukiwaniem wody dla przodków Miao w czasach suszy. Te podania przekazywane są poprzez stare pieśni i pomagają zachować szacunek do zwierząt.
Dla ludu Miao psy to nie tylko towarzysze, lecz bohaterowie i strażnicy, którzy przez wieki pomagali w polowaniu, strzeżeniu i przetrwaniu. Święto umacnia więź pokoleń: dzieci i młodzież uczą się cenić życie i harmonię z naturą. Wieś Jiaobang otrzymała przydomek „Chińska wieś wdzięczności”.
W przeciwieństwie do innych chińskich festiwali, gdzie psy bywają spożywane, tutaj zwierzęta są wywyższane i chronione. Tradycja podkreśla wyjątkową rolę psów w kulturze Miao i przypomina o głębokim wzajemnym związku człowieka i zwierzęcia w codziennym życiu.
Święto pokazuje, jak dawne zwyczaje nadal kształtują współczesne podejście do zwierząt domowych jako równych partnerów w ludzkim świecie.
