Recente onderhandelingen tussen Donald Trump en Xi Jinping hebben geleid tot een onverwachte consensus: de Straat van Hormuz moet openblijven voor de internationale handel en Iran mag geen kernwapens krijgen. Deze verklaring, afgelegd tegen de achtergrond van de toenemende spanningen in het Midden-Oosten, onderstreept de prioriteiten van beide grootmachten bij het waarborgen van de energiezekerheid.
De Straat van Hormuz, waar ongeveer 20% van de wereldwijde olievoorraad doorheen stroomt, is al lange tijd een kwetsbaar punt voor de wereldeconomie. Een eventuele blokkade door Iran zou een scherpe stijging van de energieprijzen kunnen veroorzaken, wat vooral pijnlijk zou zijn voor China als 's werelds grootste importeur. Trump speelde in op dit argument om de steun van Peking te winnen, terwijl hij zich tegelijkertijd bleef richten op de Amerikaanse belangen.
De kwestie rond het Iraanse nucleaire programma vormde het tweede kernpunt van de overeenkomst. Xi Jinping, wiens relatie met Teheran van oudsher is gebaseerd op economische samenwerking, stemde in met strengere controles om een escalatie van het conflict met Israël en de VS te voorkomen. Dit besluit weerspiegelt de pragmatische aanpak van Peking, dat streeft naar stabiliteit in de regio zonder direct deel te nemen aan sancties.
De motieven van beide partijen worden duidelijk binnen de geopolitieke context: voor Trump versterkt dit akkoord de positie van de Republikeinen in de aanloop naar de verkiezingen, door te tonen dat hij in staat is om met China tot afspraken te komen. Voor Xi is het een manier om de Chinese invloed in Azië te vergroten en tegelijkertijd de risico's voor het "Gordel en Weg"-initiatief te beperken. Een onverwacht aspect van de gesprekken was de opname van cybersecurity en maritieme handelsroutes in de agenda.
