Eind augustus 2026 bereikten Washington en Caracas een ongekend akkoord over de ontwikkeling van de Venezolaanse energieresources. Volgens de afspraken krijgen Amerikaanse particuliere bedrijven de controle over de exploitatie van 17 strategische velden in Venezuela met bewezen reserves van meer dan 65 miljard vaten olie. Deze gebeurtenis wordt al bestempeld als de grootste olietransactie in de wereldgeschiedenis.
Details en voorwaarden van de deal
Het akkoord voorziet niet in een directe overdracht van de velden aan de Amerikaanse staat. In plaats daarvan wordt een gezamenlijk bedrijf opgericht met een particuliere operator, waaraan de Venezolaanse autoriteiten het recht verlenen om de resources gedurende 100 jaar te exploiteren. De Amerikaanse kant krijgt 55% zeggenschap in deze onderneming, inclusief het recht om de gewonnen olie tegen kostprijs te kopen.
De omvang van de reserves die onder de deal vallen, bedraagt ongeveer een vijfde van alle bewezen oliereserves van Venezuela, die worden geschat op 303 miljard vaten en de grootste ter wereld zijn. Ter vergelijking: de bewezen reserves van de Verenigde Staten zelf bedroegen eind 2024 ongeveer 46 miljard vaten.
Standpunten van de partijen
De Amerikaanse president Donald Trump zei bij de aankondiging van de deal dat deze de Amerikaanse oliereserves meer dan zal verdubbelen, de leveringen aanzienlijk zal uitbreiden en de benzineprijzen voor alle Amerikanen jarenlang aanzienlijk zal verlagen. Hij benadrukte ook dat de samenwerking met particuliere bedrijven deze doelen kan bereiken zonder kosten voor de Amerikaanse belastingbetaler.
De Venezolaanse kant uitte ook tevredenheid over de bereikte afspraken. De interim-president van Venezuela, Delcy Rodríguez, bevestigde de deal en merkte op dat de exploitatie van 17 velden meer dan 100 miljard dollar aan particuliere investeringen zal aantrekken. Volgens de autoriteiten in Caracas zal het project meer dan 209 miljard dollar aan belastinginkomsten voor de staatskas opleveren en duizenden goedbetaalde banen creëren.
Historische context
De realisatie van zo'n omvangrijk akkoord werd mogelijk tegen de achtergrond van ingrijpende politieke veranderingen in Venezuela. In januari 2026 voerden Amerikaanse militairen een operatie uit voor de aanhouding van de voormalige leider van het land, Nicolás Maduro. Daarna kwam Delcy Rodríguez aan de macht, die al eind januari een hervorming van de oliewetgeving initieerde. Deze hervorming verzwakte het jarenlange staatsmonopolie in de sector dat bestond onder Hugo Chávez en Nicolás Maduro en opende de sector voor particuliere buitenlandse investeringen.
Economische realiteit en uitdagingen
Ondanks optimistische verklaringen wijzen experts op ernstige belemmeringen voor een snelle uitvoering van de deal. Venezuela beschikt over de grootste reserves ter wereld, maar een aanzienlijk deel daarvan bestaat uit extra zware olie uit de Orinocogordel, waarvan de winning en verwerking dure en complexe infrastructuur vereist.
Door jarenlang gebrek aan investeringen, degradatie van apparatuur en internationale sancties produceerde het land begin 2026 slechts ongeveer 1,1–1,25 miljoen vaten per dag, wat neerkomt op ongeveer 1% van de wereldproductie. Ter vergelijking: in de jaren 1970 lag dit cijfer op 3,5 miljoen vaten per dag.
Analisten merken op dat de beloofde verlaging van de benzineprijzen waarschijnlijk niet snel zal plaatsvinden. Voor het opvoeren van de productie op veel van de 17 velden zijn jaren en miljardeninvesteringen nodig voor het herstel van putten, pijpleidingen, elektriciteitsnetten en logistieke ketens. Niettemin markeert dit akkoord een potentieel keerpunt voor zowel de Amerikaanse energiezekerheid als de pogingen om de Venezolaanse economie te herstellen.
