In New York, waar een kopje koffie gemakkelijk zeven dollar kan kosten en de huur soms voelt als een straf voor goed gedrag, gebeurde er op 13 september een gastronomisch wonder.
In Jackson Heights vond de jaarlijkse Momo Crawl — een festival waar meer dan 30 Tibetaanse en Nepalese eetgelegenheden momo verkochten voor slechts $1.
Met andere woorden: voor één dag was New York officieel een plek waar een dollar weer iets betekent.
🥟 Sportdiscipline: lopen en eten
De regels zijn heel eenvoudig.
Je gaat een eetgelegenheid binnen.
Je eet momo.
Daarna ga je naar de volgende.
Je eet er nog meer.
En daarna nog meer.
En dat alles heet niet ‘vraatzucht’, maar een gastronomische route.
Heel handig.
De momo waren er in alle soorten: gestoomd, gebakken, tandoori, met kip, rundvlees, groenten, kaas en sauzen van een scherpte waarna je al je levensbeslissingen begint te overdenken.
Het belangrijkste is om een serieus gezicht te bewaren.
Want je bent niet zomaar aan het eten.
Je beoordeelt.
🌶️ Een volksjury met een volle mond
De bezoekers van het festival traden op als echte juryleden.
Je moest het deeg, de vulling, de specerijen en de sauzen met elkaar vergelijken.
Met andere woorden, iemand kon rustig zeggen:
— Deze momo is interessant, maar de vorige was diepgaander.
En niemand lachte.
Want iedereen om je heen deed precies hetzelfde.
Op een gegeven moment veranderden de straten van Jackson Heights in een gigantische gastronomische raad:
— Hier is het deeg beter.
— Nee, daar is de saus sterker.
— En heb je die op de hoek geprobeerd?
— Al drie keer.
👑 De hoofdprijs — de kampioensgordel
En hier begint het mooiste.
De winnaar krijgt geen gewoon diploma.
Geen medaille.
Geen saaie beker.
Maar een echte Momo Championship Belt.
Een massieve kampioensgordel.
Met andere woorden: ergens traint een bokser jarenlang, incasseert klappen, droogt uit voor het wegen en stapt de ring in.
Hier ziet de weg naar de gordel er zo uit:
deeg — vulling — saus — overwinning.
Eindelijk een sport waar velen van ons hun hele leven voor hebben getraind zonder het te weten.
Stel je het interview na de overwinning voor:
— Wat was het moeilijkst?
— De zevenentwintigste momo.
— Wie is uw grootste tegenstander?
— Mijn eigen maag.
— En nu?
— Rust en misschien thee.
✨ New York heeft het opnieuw allemaal goed bedacht
Dat is nu juist de charme van Momo Crawl.
Je eet lekker, steunt kleine familiezaakjes, wandelt door de buurt, stemt op je favoriete plek en doet mee aan een evenement waar het belangrijkste sportattribuut — een bord.
En het allerbelangrijkste:
voor deelname is geen sportschoolabonnement nodig.
Je hebt alleen comfortabele schoenen nodig, een vrije dag en een zeer optimistische kijk op de capaciteit van je eigen maag.
Eindelijk een kampioenschap waarover je niet wilt zeggen:
‘Hoe doen ze dat?’
maar:
‘Waar kan ik me inschrijven?’ 😄
