Boise State besloot te dansen op een iconisch nummer van een ander — Oregon was daar niet over te spreken.
En dit verhaal werd nog grappiger: Boise State had zich hier van tevoren op voorbereid — coach Spencer Danielson gaf toe dat ze Shout tijdens trainingen hadden gedraaid om het team voor te bereiden op het kenmerkende ritueel van Oregon.
Er zijn dingen in de sport die je beter met rust kunt laten.
Bekers.
Mascottes.
En, zo bleek, iconische nummers van anderen.
Tijdens de wedstrijd tussen Oregon Ducks en Boise State op 5 september in het Autzen Stadium in Eugene brak het traditionele moment aan: tussen het derde en vierde kwartier klonk Shout — het nummer uit de film National Lampoon’s Animal House.
Voor de fans van Oregon is dit bijna een heilig ritueel.
Op het grote scherm wordt de beroemde video met voormalige sterren van het team getoond, het publiek zingt, springt en danst.
Maar deze keer gebeurde er iets onverwachts.
De spelers van Boise State keken ernaar en dachten:
“Waarom zouden wij minder zijn?”
En ze begonnen met iedereen mee te dansen.
En nog vrolijk ook. Met plezier. Op een vreemd stadion.
Op dat moment was de stand 24:24, dus de thuisploeg zag dit plezier niet als een vriendelijke flashmob, maar bijna als een persoonlijke belediging.
Quarterback van Oregon, Dante Moore, gaf later toe dat de reactie van het team ongeveer was:
“Hé, dat kun je niet maken bij ons thuis.”
Vooral tight end Jamari Johnson was woedend.
En toen kwam het beste deel van het verhaal aan het licht.
Boise State danste helemaal niet toevallig.
Coach Spencer Danielson vertelde dat ze wekenlang Shout hadden gedraaid tijdens trainingen, speciaal om zich voor te bereiden op het vierde kwartier in Eugene.
Het was dus geen spontane dans.
Het was een voorbereide operatie.
Zoiets van:
— Spelen geleerd?
— Ja.
— Hebben we de verdediging doorgenomen?
— Ja.
— Kunnen we dansen op Shout?
— We hebben twee weken geoefend.
Uiteindelijk won Oregon toch 34:27, en de beslissende touchdown kwam pas na de dansprovocatie.
Dus de moraal was vrij eenvoudig:
je kunt je op bezoek net zo thuis voelen.
Maar soms gaan de gastheren daarna duidelijk feller spelen. 😄
