Er zijn stemmen die je met je hele lichaam wilt beluisteren. Een lage dreun ontvouwt zich in boventonen, snaren weven zich in het ritme en de muziek krijgt een bijna tastbare diepte. In het geluid van de Mongoolse band The HU komen keelzang, traditionele instrumenten en de energie van rock samen.
26 oktober 2026 klonk deze muzikale wereld in het hoofdkwartier van UNESCO in Parijs tijdens een avond Pump Up the Volume for Peace — ‘Laten we het volume opvoeren in naam van de vrede.’
Een stem met vele stemmen erin
Aan de basis van het geluid van The HU ligt keelzang, bekend als choomej. Het kenmerkende ervan is het werken met boventonen: boven de lage grondtoon wordt een andere, hogere klanklijn hoorbaar.
Daarnaast klinken de morinchoer — een strijkinstrument met een paardenhoofd op de hals — en de fluit tsoer. Deze tradities staan op de lijsten van het immaterieel cultureel erfgoed van UNESCO. In de muziek van de band ontmoeten ze zware gitaartimbers en een aanhoudende ritmische puls. De musici zelf noemen hun richting Hunnu Rock.
Zo ontstaat een herkenbare klankruimte. De langgerekte stem bewaart de diepte, de snaren voegen beweging toe, het slagwerk brengt alles samen in één ritme. Zelfs zonder de woorden te vertalen kan de luisteraar reageren op timbre, adem en de kracht van de uitvoering.
Erfgoed dat blijft scheppen
The HU ontstonden in Ulaanbaatar in 2016. In november 2022 kreeg de band de status ‘UNESCO Artist for Peace’ — de avond in Parijs was een voortzetting van deze samenwerking.
Voor de musici is de kennismaking van een wereldwijd publiek met de Mongoolse cultuur verbonden met nieuwsgierigheid en wederzijds respect. Op hun officiële website leggen ze uit: optredens geven mensen de kans hun eigen erfgoed te waarderen en tegelijk het erfgoed van andere volkeren te ontdekken.
Dat is juist in muziek bijzonder boeiend om te horen. Een oud instrument kan toetreden tot een nieuw ensemble. Een zangtechniek die generaties lang is doorgegeven, kan deel worden van een modern lied. Uit die ontmoeting ontstaat weer een andere manier om uit te drukken wat de uitvoerder dierbaar is.
Wat heeft deze gebeurtenis toegevoegd aan het geluid van de planeet?
Nog een mogelijkheid om te horen hoeveel tinten de gemeenschappelijke menselijke stem heeft.
In de ruimte van GAYA ONE is er plaats voor elk geluid. Keelzang, rock, een zachte melodie, een onbekend instrument — elke ontmoeting verruimt onze waarneming en nodigt ons uit aandachtiger naar elkaar te luisteren.
De planetaire symfonie ontstaat uit deze verscheidenheid. Ieder brengt zijn eigen onnavolgbare timbre in, en de samenklank opent de mogelijkheid om samen te scheppen wat er voordien nog niet was.